www.bbcmirror.lk
www.sfmnewslk.com
ශ්රී ලංකාවේ මුස්ලිම් කාන්තාවන් සහ තරුණියන් සඳහා නීතිමය දැනුවත් කිරීමක්
මානව හිමිකම් ආරක්ෂණ සංවිධානය – ශ්රී ලංකාව
1. හිජාබය පැළඳීම ආගමික නිදහසට සම්බන්ධ අයිතිවාසිකමකි
ශ්රී ලංකා ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාවේ 10 වන වගන්තිය අනුව සෑම පුද්ගලයෙකුටම සිතීමේ, හෘදසාක්ෂියේ සහ ආගමේ නිදහස හිමි වේ. එමෙන්ම 14(1)(e) වගන්තිය මගින් පුරවැසියෙකුට තම ආගම හෝ විශ්වාසය තනිව හෝ වෙනත් අය සමඟ, ප්රසිද්ධියේ හෝ පෞද්ගලිකව, ආගමික වන්දනා, පිළිපැදීම, ක්රියාකාරකම් සහ ඉගැන්වීම් මගින් ප්රකාශ කිරීමට ඇති නිදහස පිළිගෙන ඇත. (Parliament of Sri Lanka)
එබැවින්, මුහුණ පැහැදිලිව හඳුනාගත හැකි ආකාරයෙන් හිජාබය පැළඳ සිටින මුස්ලිම් කාන්තාවක් හෝ තරුණියක් තම ආගමික විශ්වාසයට අනුව එම ඇඳුම පැළඳීම ආගමික පිළිපැදීමක් ලෙස නීතිමය ආරක්ෂාවක් ලබන ක්රියාවක් විය හැකිය.
ශ්රී ලංකා මානව හිමිකම් කොමිෂන් සභාව 2026 දී නිකුත් කළ නවතම නිර්දේශයකද හිස ආවරණයක් පැළඳීම ආගමික පිළිපැදීමේ කොටසක් බවත්, එය ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාවේ 10 සහ 14(1)(e) වගන්ති යටතේ ආරක්ෂිත ආගමික ප්රකාශනයක් බවත් අවධාරණය කර ඇත. (HRCSL)
ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාවේ 12(1) අනුව සියලු පුද්ගලයන් නීතිය ඉදිරියේ සමාන වන අතර නීතියේ සමාන ආරක්ෂාවට හිමිකම් ලබති.
එමෙන්ම 12(2) යටතේ ජාතිය, ආගම, භාෂාව, කුලය, ලිංගය, දේශපාලන මතය හෝ උපන් ස්ථානය වැනි කරුණු මත පුරවැසියෙකුට වෙනස්කම් කිරීම තහනම් කර ඇත. (Parliament of Sri Lanka)
රාජ්ය සේවයේ විශේෂයෙන් වැදගත් වන්නේ Public Administration Circular No. 13/2019 (I)
2019 ජූනි 26 දින නිකුත් කරන ලද රාජ්ය පරිපාලන චක්රලේඛ අංක 13/2019 (I) – Attire of Public Officers රාජ්ය නිලධාරීන්ගේ ඇඳුම් සම්බන්ධයෙන් විශේෂ විධිවිධාන ලබා දෙයි. එම චක්රලේඛය රාජ්ය පරිපාලන අමාත්යාංශයේ නිල වෙබ් අඩවියේද පළ කර ඇත. (Ministry of Public Administration)
එහි වැදගත්ම කරුණක් වන්නේ, ආගමික චාරිත්ර අනුව ඇඳුම් සකස් කරගෙන සිටින නිලධාරීන්ට තම ආගමික අනන්යතාව පවත්වා ගැනීම සඳහා අමතර ඇඳුම් අංගයක් (additional clothing item / over-garment) භාවිත කළ හැකි බවයි.
නමුත් එම අවස්ථාවේදී මුහුණ පැහැදිලිව පෙනෙන පරිදි තිබිය යුතු අතර, පුද්ගලයා පැහැදිලිව හඳුනාගත හැකි විය යුතු බව චක්රලේඛය සඳහන් කරයි. (Ministry of Public Administration)
ඒ අනුව, හිජාබය සහ සම්පූර්ණ මුහුණු ආවරණයක් (face covering/niqab) එකම දෙයක් ලෙස සැලකීම නීතිමය වශයෙන් නිවැරදි නොවේ.
මුහුණ විවෘතව ඇති හිජාබයක් සහ සම්පූර්ණ මුහුණ ආවරණය කරන ඇඳුමක් අතර පැහැදිලි වෙනසක් පවතී.
1. හෙදියන් සම්බන්ධයෙන්
රාජ්ය රෝහලක හෙදියක් රාජ්ය සේවයේ නිලධාරිනියක් නම්, ඇයට අදාළ වන නිල ඇඳුම්, වෘත්තීය සෞඛ්ය හා ආරක්ෂක නීති, රෝහල් රෙගුලාසි සහ සේවා අවශ්යතාද සැලකිල්ලට ගත යුතුය.
නීතිය සහ ආරක්ෂාව වෘත්තීය අවශ්යතාවයක් සමඟ සම්බන්ධ විය යුතුය;
* සියලු දෙනාට සාධාරණව ක්රියාත්මක කළ යුතුය;
* ආගම මත අසාධාරණ වෙනස්කමක් නොකළ යුතුය;
කිසියම් තරුණියක් රැකියා සම්මුඛ පරීක්ෂණයකට, රැකියා ස්ථානයකට හෝ රාජ්ය ආයතනයකට යන අවස්ථාවකදී, ඇයගේ ආගමික ඇඳුම පිළිබඳ ගැටලුවක් මතු වුවහොත්, පළමුව එම තහනමට හෝ ඉල්ලීමට නිශ්චිත නීතිමය පදනම කුමක්දැයි ලිඛිතව විමසීම වැදගත්ය.
“මෙතන හිජාබ් තහනම්” යන වාචික ප්රකාශයක් පමණක් නීතිමය පදනමක් ලෙස පිළිගැනීමට පෙර, අදාළ නීතිය, චක්රලේඛය, සේවා රෙගුලාසිය හෝ ආයතනික නියෝගය ඉල්ලා සිටිය යුතුය.
විශේෂයෙන්ම රජයේ ආයතනයක් නම්, Public Administration Circular No. 13/2019 (I) වැනි අදාළ නියෝග පරීක්ෂා කළ යුතුය. (Ministry of Public Administration)
1. 2026 ශ්රී ලංකා මානව හිමිකම් කොමිෂන් සභාවේ නවතම ස්ථාවරය
මෙම කරුණ සම්බන්ධයෙන් 2026 ජූනි 26 දින ශ්රී ලංකා මානව හිමිකම් කොමිෂන් සභාව නිකුත් කළ නිර්දේශය විශේෂයෙන් වැදගත්ය.
මුස්ලිම් සිසුවියන් හිස ආවරණයක් පැළඳීම සම්බන්ධයෙන් ගත් පියවරක් පිළිබඳ විමර්ශනයකදී, කොමිෂන් සභාව එම ඇඳුම ආගමික පිළිපැදීමක් ලෙස පිළිගෙන, ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාවේ 10, 12(1), 12(2) සහ 14(1)(e) යටතේ ඇති අයිතිවාසිකම් සම්බන්ධයෙන් කරුණු අවධාරණය කර ඇත. එම සීමාව අනවශ්ය, අසමානුපාතික සහ අසාධාරණ වූ බවද කොමිෂන් සභාව සඳහන් කර ඇත. (HRCSL)
එය හිජාබය සම්බන්ධයෙන් ශ්රී ලංකාවේ වර්තමාන මානව හිමිකම් සාකච්ඡාවට ඉතා වැදගත් මඟපෙන්වීමකි.
1. ජාත්යන්තර මානව හිමිකම් නීතිය
ශ්රී ලංකාව බැඳී සිටින ජාත්යන්තර මානව හිමිකම් ප්රමිතීන්ද ආගමික නිදහස හා රැකියා අයිතිය ආරක්ෂා කරයි.
ICCPR – Article 18 යටතේ සිතීමේ, හෘදසාක්ෂියේ සහ ආගමේ නිදහස පිළිගෙන ඇති අතර, ආගම හෝ විශ්වාසය ප්රකාශ කිරීමද එම ආරක්ෂාවේ වැදගත් කොටසකි.
එමෙන්ම ICESCR – Article 6 මගින් රැකියාවක් තෝරා ගැනීමට සහ රැකියාවකින් ජීවනෝපාය උපයා ගැනීමට ඇති අයිතිය පිළිගෙන ඇති අතර, Article 7 මගින් සාධාරණ හා යහපත් සේවා කොන්දේසි පිළිබඳ අයිතිවාසිකම් පිළිගනී. (2 Covenants)
එක්සත් ජාතීන්ගේ ආර්ථික, සමාජ හා සංස්කෘතික අයිතිවාසිකම් පිළිබඳ කමිටුවද ආගම වැනි පදනමක් මත රැකියා වෙළඳපොළට ප්රවේශය සීමා කිරීම වෙනස්කම් කිරීමක් විය හැකි බව පැහැදිලි කර ඇත. (Docstore)
1. අයිතිය උල්ලංඝනය වුවහොත් ගත හැකි නීත්යානුකූල පියවර
හිජාබය සම්බන්ධයෙන් අසාධාරණ ගැටලුවකට මුහුණ දෙන කාන්තාවක් හෝ තරුණියක්:
පළමුව: සිද්ධිය සාමකාමීව විසඳීමට උත්සාහ කළ යුතුය.
දෙවනුව: තහනමට හෝ හිජාබය ඉවත් කිරීමට කරන ඉල්ලීමට අදාළ ලිඛිත නීතිය, චක්රලේඛය හෝ නියෝගය ඉල්ලා සිටිය යුතුය.
තෙවනුව: දිනය, වේලාව, ස්ථානය, නිලධාරියාගේ නම, කියූ වචන සහ සිද්ධියට සම්බන්ධ ලේඛන වැනි සාක්ෂි සුරක්ෂිත කරගත යුතුය.
සිව්වනුව: රාජ්ය ආයතනයක් සම්බන්ධයෙන් මූලික අයිතිවාසිකම් උල්ලංඝනයක් සිදුවී ඇත්නම් නීතිඥයෙකුගේ උපදෙස් ලබාගෙන ශ්රේෂ්ඨාධිකරණයේ මූලික අයිතිවාසිකම් ක්රියාමාර්ග සලකා බැලිය හැකිය.
ආණ්ඩුක්රම ව්යවස්ථාවේ Article 126(2) අනුව, විධායක හෝ පරිපාලන ක්රියාවකින් මූලික අයිතිවාසිකමක් උල්ලංඝනය වී ඇති බවට චෝදනා කරන පුද්ගලයෙකුට සාමාන්යයෙන් එම සිද්ධියෙන් මාසයක් ඇතුළත ශ්රේෂ්ඨාධිකරණයට අයදුම් කළ යුතුය. (LawNet)
ඒ නිසා “පසුව බලමු” යනුවෙන් ප්රමාද කිරීම සුදුසු නොවේ.
1. ශ්රී ලංකා මානව හිමිකම් කොමිෂන් සභාව වෙත පැමිණිලි කිරීම
මානව හිමිකම් උල්ලංඝනයක් හෝ එවැනි උල්ලංඝනයක් සිදුවීමට ආසන්න තත්ත්වයක් තිබේ නම්, ශ්රී ලංකා මානව හිමිකම් කොමිෂන් සභාව වෙතද පැමිණිලි කළ හැකිය.
මානව හිමිකම් කොමිෂන් සභාවේ විමර්ශන අංශයට මූලික අයිතිවාසිකම් උල්ලංඝනය පිළිබඳ පැමිණිලි විමර්ශනය කිරීමට සහ ඒවා සමථ හා මැදිහත්වීම මගින් විසඳීමට බලතල ඇත. (HRCSL)
1. විශේෂ අවධානය – හිජාබය සහ සම්පූර්ණ මුහුණු ආවරණය එකක් නොවේ
ජනතාව විශේෂයෙන් අවබෝධ කරගත යුතු කරුණක් වන්නේ Hijab, Abaya සහ Niqab යන ඇඳුම් එකම දෙයක් නොවන බවයි.
මුහුණ පැහැදිලිව පෙනෙන හිජාබයක් සම්බන්ධයෙන් ආගමික නිදහස සහ වෙනස්කම් නොකිරීමේ මූලධර්ම සෘජුවම සැලකිල්ලට ගත යුතුය.
ආරක්ෂක හේතුවක් මත මුහුණ හඳුනාගැනීම අවශ්ය අවස්ථාවකදී, අදාළ පුද්ගලයාගේ අනන්යතාව තහවුරු කිරීමට නීතියට අනුකූල, ගෞරවාන්විත සහ අවශ්ය තරම් සීමිත ක්රමයක් භාවිත කළ යුතුය.
2019 දී පවා මානව හිමිකම් කොමිෂන් සභාව ජනතාවට අවධාරණය කර තිබුණේ මුහුණ විවෘතව ඇති Abaya/Hijab පැළඳ සිටින කාන්තාවන්ට එවකට පැවති නීති යටතේ තහනම් නොවූ ඇඳුම් හේතුවෙන් රාජ්ය ආයතන හා අත්යවශ්ය සේවාවන් වෙත ප්රවේශය වැළැක්වීම නොකළ යුතු බවයි. (HRCSL)
මානව හිමිකම් ආරක්ෂණ සංවිධානයේ පණිවිඩය
මුස්ලිම් කාන්තාවක් තම ආගමික විශ්වාසය අනුව හිජාබය පැළඳ සිටීම අපහාසයට, හිරිහැරයට හෝ වෙනස්කමකට ලක් කළ යුතු කරුණක් නොවේ.
ඒ සමඟම, ශ්රී ලංකාවේ සියලු පුරවැසියන් නීතියට ගරු කළ යුතු අතර, ආරක්ෂක හා වෘත්තීය අවශ්යතා සඳහා නීතියෙන් නියම කර ඇති සාධාරණ සීමාවන් තිබේ නම් ඒවාද ගෞරවයෙන් පිළිපැදිය යුතුය.
එබැවින් කිසියම් රැකියා ස්ථානයකදී හෝ රාජ්ය ආයතනයකදී මුස්ලිම් තරුණියකට,
“ඔබ මුස්ලිම් නිසා හිජාබය ඉවත් කරන්න”
යනුවෙන් අසාධාරණ ලෙස බලපෑම් කිරීම වෙනුවට, අදාළ ආයතනය විසින් තම ඉල්ලීමට ඇති නිශ්චිත නීතිමය පදනම පැහැදිලි කළ යුතුය.
අයිතිවාසිකම් සම්බන්ධ ගැටලු ඇති වූ විට ප්රචණ්ඩත්වය, තර්ජන හෝ ගැටුම් ඇති කිරීම කිසිසේත්ම විසඳුම නොවේ.
සාමකාමීව – නීත්යානුකූලව – සාක්ෂි සහිතව – අදාළ ආයතන වෙත පැමිණිලි කරමින් – අවශ්ය නම් අධිකරණයේ පිහිට ලබාගැනීම වඩාත් නිවැරදි මාර්ගයයි.
“ආගමික නිදහස රැකීම යනු එක් ප්රජාවක අයිතියක් පමණක් නොව, නීතිය ඉදිරියේ සියලු පුරවැසියන්ගේ ගෞරවය සහ සමානාත්මතාවය රැකීමකි.”
ආචාර්ය එම්.එම්. සෆාන්
විධායක අධ්යක්ෂක
මානව හිමිකම් ආරක්ෂණ සංවිධානය – ශ්රී ලංකාව (HRPO
Wearing the Hijab, Freedom of Religion and Rights in the Workplace
A Legal Awareness Message for Muslim Women and Young Women in Sri Lanka
Human Rights Protection Organization – Sri Lanka (HRPO)
1. Wearing the Hijab is Connected to the Right to Freedom of Religion
Article 10 of the Constitution of Sri Lanka guarantees every person freedom of thought, conscience and religion.
Furthermore, Article 14(1)(e) recognizes the freedom of every citizen, either alone or in association with others, and either in public or in private, to manifest his or her religion or belief in worship, observance, practice and teaching.
Accordingly, a Muslim woman or young woman who wears the Hijab in accordance with her religious beliefs, while keeping her face clearly identifiable, may be entitled to legal protection for such religious observance.
The Human Rights Commission of Sri Lanka, in a recent recommendation issued in 2026, has also emphasized that wearing a head covering may constitute part of religious observance and that such religious expression is protected under Articles 10 and 14(1)(e) of the Constitution.
Article 12(1) of the Constitution further provides that all persons are equal before the law and are entitled to the equal protection of the law.
Article 12(2) prohibits discrimination against citizens on grounds including race, religion, language, caste, sex, political opinion or place of birth.
1. Public Administration Circular No. 13/2019 (I) and Religious Attire in the Public Service
Of particular importance in the public service is Public Administration Circular No. 13/2019 (I) – Attire of Public Officers, issued on 26 June 2019.
The Circular contains specific provisions concerning the attire of public officers and is published on the official website of the Ministry of Public Administration.
One of its important provisions recognizes that officers who dress in accordance with religious customs may use an additional clothing item or over-garment in order to maintain their religious identity while complying with ordinary office attire requirements.
However, the Circular also requires the face of the officer to remain clearly visible so that the individual can be properly identified.
Accordingly, it is important not to treat a Hijab and a full-face covering such as a Niqab as though they are the same form of clothing.
A Hijab in which the face remains visible is materially different from clothing that completely covers the face.
1. The Position of Nurses and Healthcare Workers
Where a Muslim woman works as a nurse in a government hospital, she may be subject to applicable requirements concerning official uniforms, professional health and safety standards, hospital regulations and other legitimate workplace requirements.
Any restriction relating to law, safety or professional requirements should be connected to a genuine and legitimate occupational requirement.
Such requirements should:
* be applied fairly and consistently;
* not result in unjustified discrimination on the basis of religion;
* be based on a legitimate legal or professional requirement; and
* be proportionate to the actual requirement.
Therefore, religious freedom and legitimate healthcare, safety and professional requirements should be considered together in a fair and reasonable manner.
1. What Should a Young Woman Do If She Is Asked to Remove Her Hijab at a Workplace?
If a young woman attending a job interview, entering a workplace or visiting a government institution faces an issue concerning her religious attire, she should first request clarification regarding the specific legal basis for any prohibition or requirement to remove her Hijab.
Before accepting a verbal statement such as:
“Hijab is prohibited here.”
as a legal requirement, she should respectfully request the relevant law, circular, service regulation, institutional rule or written order on which that decision is based.
Where the institution is a government institution, relevant government regulations and Public Administration Circular No. 13/2019 (I) should be examined where applicable.
1. The 2026 Position of the Human Rights Commission of Sri Lanka
A recommendation issued by the Human Rights Commission of Sri Lanka on 26 June 2026 is particularly relevant to this subject.
In examining a matter concerning steps taken in relation to Muslim female students wearing head coverings, the Commission recognized the religious nature of such attire and addressed the rights protected under Articles 10, 12(1), 12(2) and 14(1)(e) of the Constitution.
The Commission also considered the relevant restriction to be unnecessary, disproportionate and unreasonable in the circumstances addressed by that inquiry.
This represents an important development in the current human-rights discussion concerning the wearing of the Hijab in Sri Lanka.
1. International Human Rights Law
International human rights standards to which Sri Lanka is a party also protect freedom of religion and rights relating to employment.
Article 18 of the International Covenant on Civil and Political Rights (ICCPR) recognizes freedom of thought, conscience and religion, including the freedom to manifest one’s religion or belief.
Furthermore, Article 6 of the International Covenant on Economic, Social and Cultural Rights (ICESCR) recognizes the right to work, including the opportunity to earn a living through freely chosen or accepted work.
Article 7 of the ICESCR recognizes the right to just and favourable conditions of work.
The United Nations Committee on Economic, Social and Cultural Rights has also recognized that restricting access to employment on grounds such as religion may constitute discrimination.
⸻
1. Lawful Steps Where Rights Are Violated
A Muslim woman or young woman who faces an unjustified problem concerning the wearing of the Hijab should consider taking the following steps:
First: Attempt to resolve the matter peacefully and respectfully.
Second: Request the written law, circular, regulation or order relied upon to prohibit the Hijab or require its removal.
Third: Preserve evidence, including the date, time, location, name or designation of the relevant officer, what was said, and any documents or communications relating to the incident.
Fourth: Where a fundamental-rights violation by a government institution is alleged, obtain legal advice and consider whether proceedings before the Supreme Court of Sri Lanka are appropriate.
Under Article 126(2) of the Constitution, an application alleging infringement of a fundamental right by executive or administrative action generally has to be made to the Supreme Court within one month of the alleged infringement.
Therefore, unnecessary delay should be avoided and legal advice should be obtained promptly.
⸻
1. Complaints to the Human Rights Commission of Sri Lanka
Where a human rights violation has occurred, or where there is a situation in which such a violation may occur, a complaint may also be made to the Human Rights Commission of Sri Lanka (HRCSL).
The Commission has powers to inquire into complaints concerning violations of fundamental rights and to facilitate resolution through inquiry, mediation and other appropriate processes.
Therefore, individuals who believe that their religious freedom or equality rights have been violated should consider using the appropriate lawful complaint mechanisms.
1. Important Distinction – Hijab, Abaya and Niqab Are Not the Same
The public should also understand that Hijab, Abaya and Niqab are not identical forms of clothing.
A Hijab generally covers the head and hair while leaving the face visible.
An Abaya is generally a long outer garment that covers the body.
A Niqab is a face-covering garment that generally leaves only the eyes visible.
Therefore, a Hijab that leaves the face clearly visible should not automatically be treated in the same manner as a garment that completely covers the face.
Where identification of a person is legitimately required for security or other lawful purposes, any verification should be conducted in a manner that is lawful, respectful and limited to what is reasonably necessary.
The Human Rights Commission of Sri Lanka had also previously emphasized, in relation to the circumstances prevailing in 2019, that women wearing face-open Abayas or Hijabs should not be denied access to government institutions or essential services merely because of attire that was not prohibited by law at that time.
⸻
Message from the Human Rights Protection Organization
A Muslim woman wearing the Hijab in accordance with her religious beliefs should not be subjected to humiliation, harassment or discrimination merely because she wears the Hijab.
At the same time, every citizen of Sri Lanka has a responsibility to respect the law of the country.
Where legitimate restrictions exist for security, health, safety or professional reasons, such restrictions should be examined to determine whether they are lawful, reasonable, necessary and proportionate.
Accordingly, where a Muslim young woman is told at a workplace or government institution:
“Remove your Hijab because you are Muslim,”
rather than applying such pressure without explanation, the institution should be able to identify and explain the specific legal basis for its requirement.
When issues concerning fundamental rights arise, violence, threats or confrontation are never the solution.
The appropriate approach is:
Peacefully – Lawfully – With Evidence – Through the Relevant Authorities – And, Where Necessary, Through the Human Rights Commission and the Courts.
“Protecting freedom of religion is not merely about protecting the rights of one community; it is about protecting the dignity, equality and human rights of every citizen before the law.”
Dr. M.M. Shafaan
Executive Director
Human Rights Protection Organization – Sri Lanka (HRPO)
ஹிஜாப் அணிதல், மதச் சுதந்திரம் மற்றும் பணியிட உரிமைகள்
www.bbcmirror.lk | www.sfmnewslk.com
இலங்கையில் முஸ்லிம் பெண்கள் மற்றும் இளம் பெண்களுக்கான சட்ட விழிப்புணர்வு செய்தி
மனித உரிமைகள் பாதுகாப்பு அமைப்பு – இலங்கை (HRPO)
1. ஹிஜாப் அணிதல் மதச் சுதந்திரத்துடன் தொடர்புடைய உரிமையாகும்
இலங்கை அரசியலமைப்பின் 10ஆம் சரத்து, ஒவ்வொரு நபருக்கும் சிந்தனை, மனச்சாட்சி மற்றும் மதச் சுதந்திரத்தை உறுதி செய்கிறது.
மேலும், 14(1)(e)ஆம் சரத்து, ஒவ்வொரு குடிமகனும் தனியாகவோ அல்லது பிறருடன் இணைந்தோ, பகிரங்கமாகவோ அல்லது தனிப்பட்ட முறையிலோ, தனது மதம் அல்லது நம்பிக்கையை வழிபாடு, அனுஷ்டானம், நடைமுறை மற்றும் போதனை ஆகியவற்றின் மூலம் வெளிப்படுத்துவதற்கான சுதந்திரத்தை அங்கீகரிக்கிறது.
அதன்படி, தனது மத நம்பிக்கையின் அடிப்படையில் ஹிஜாப் அணியும் முஸ்லிம் பெண் அல்லது இளம் பெண், தனது முகம் தெளிவாக அடையாளம் காணக்கூடிய வகையில் இருந்தால், அவ்வாறான மத அனுஷ்டானத்திற்கு சட்டப் பாதுகாப்பு கிடைக்கக்கூடும்.
இலங்கை மனித உரிமைகள் ஆணைக்குழு 2026ஆம் ஆண்டு வெளியிட்ட சமீபத்திய பரிந்துரையிலும், தலையை மறைக்கும் ஆடை அணிதல் மத அனுஷ்டானத்தின் ஒரு பகுதியாக இருக்கக்கூடும் என்றும், அவ்வாறான மத வெளிப்பாடு அரசியலமைப்பின் 10 மற்றும் 14(1)(e) ஆகிய சரத்துகளின் கீழ் பாதுகாக்கப்படுவதாகவும் வலியுறுத்தியுள்ளது.
அரசியலமைப்பின் 12(1)ஆம் சரத்து, அனைத்து நபர்களும் சட்டத்தின் முன் சமமானவர்கள் என்றும், சட்டத்தின் சமமான பாதுகாப்பிற்கு உரித்துடையவர்கள் என்றும் குறிப்பிடுகிறது.
அதேவேளை, 12(2)ஆம் சரத்து, இனம், மதம், மொழி, சாதி, பாலினம், அரசியல் கருத்து அல்லது பிறந்த இடம் உள்ளிட்ட காரணங்களின் அடிப்படையில் குடிமக்களுக்கு எதிராக பாகுபாடு காட்டுவதைத் தடை செய்கிறது.
1. அரச நிர்வாகச் சுற்றறிக்கை இல. 13/2019 (I) மற்றும் அரச சேவையில் மத ஆடை
அரச சேவையைப் பொறுத்தவரையில் 26 ஜூன் 2019 அன்று வெளியிடப்பட்ட Public Administration Circular No. 13/2019 (I) – Attire of Public Officers என்ற அரச நிர்வாகச் சுற்றறிக்கை மிகவும் முக்கியமானதாகும்.
இந்தச் சுற்றறிக்கை அரச அதிகாரிகளின் ஆடை தொடர்பான குறிப்பிட்ட ஏற்பாடுகளை கொண்டுள்ளது. மேலும் இது பொது நிர்வாக அமைச்சின் அதிகாரப்பூர்வ இணையதளத்திலும் வெளியிடப்பட்டுள்ளது.
மத அனுஷ்டானங்களுக்கு ஏற்ப ஆடை அணியும் அதிகாரிகள், தமது வழக்கமான அலுவலக ஆடையுடன் தமது மத அடையாளத்தைப் பேணுவதற்காக கூடுதல் ஆடை அல்லது மேலாடை (additional clothing item / over-garment) அணிய முடியும் என்பதும் இந்தச் சுற்றறிக்கையின் முக்கியமான ஏற்பாடுகளில் ஒன்றாகும்.
எனினும், அந்த அதிகாரியின் முகம் தெளிவாகத் தெரிய வேண்டும் என்றும், அவரை முறையாக அடையாளம் காணக்கூடியதாக இருக்க வேண்டும் என்றும் சுற்றறிக்கை குறிப்பிடுகிறது.
எனவே, ஹிஜாப் மற்றும் முழு முகத்தை மறைக்கும் நிகாப் (Niqab) ஆகியவற்றை ஒரே வகையான ஆடையாகக் கருதுவது சரியானதல்ல.
முகம் தெளிவாகத் தெரியும் ஹிஜாப் மற்றும் முகத்தை முழுமையாக மறைக்கும் ஆடை ஆகியவற்றுக்கு இடையில் தெளிவான வேறுபாடு உள்ளது.
1. தாதியர்கள் மற்றும் சுகாதாரத் துறையில் பணிபுரிபவர்கள்
ஒரு முஸ்லிம் பெண் அரச வைத்தியசாலையில் தாதியாக பணிபுரியும் போது, அதிகாரப்பூர்வ சீருடை, தொழில்சார் சுகாதாரம் மற்றும் பாதுகாப்பு தரநிலைகள், வைத்தியசாலை விதிமுறைகள் மற்றும் பிற சட்டபூர்வமான பணியிடத் தேவைகள் ஆகியவை அவருக்கு பொருந்தக்கூடும்.
சட்டம், பாதுகாப்பு அல்லது தொழில்சார் தேவைகளை அடிப்படையாகக் கொண்ட எந்தவொரு கட்டுப்பாடும் உண்மையான மற்றும் சட்டபூர்வமான பணித்துறைத் தேவையுடன் தொடர்புடையதாக இருக்க வேண்டும்.
அத்தகைய தேவைகள்:
* அனைவருக்கும் நியாயமாகவும் ஒரே விதமாகவும் நடைமுறைப்படுத்தப்பட வேண்டும்;
* மதத்தின் அடிப்படையில் நியாயமற்ற பாகுபாட்டை ஏற்படுத்தக்கூடாது;
* சட்டபூர்வமான அல்லது தொழில்சார் தேவையின் அடிப்படையில் இருக்க வேண்டும்; மற்றும்
* உண்மையான தேவைக்கு ஏற்றவாறு விகிதாசாரமானதாக இருக்க வேண்டும்.
எனவே, மதச் சுதந்திரத்தையும் சட்டபூர்வமான சுகாதாரம், பாதுகாப்பு மற்றும் தொழில்சார் தேவைகளையும் நியாயமான மற்றும் சமநிலையான முறையில் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும
1. பணியிடத்தில் ஹிஜாபை அகற்றுமாறு கூறப்பட்டால் இளம் பெண் என்ன செய்ய வேண்டும்?
ஒரு இளம் பெண் வேலை நேர்காணலுக்கு செல்லும்போது, பணியிடத்திற்குள் நுழையும்போது அல்லது அரச நிறுவனத்திற்கு செல்லும்போது, தனது மத ஆடை தொடர்பாக பிரச்சினையை எதிர்கொண்டால், முதலில் ஹிஜாபை அகற்றுமாறு கூறுவதற்கான அல்லது தடை விதிப்பதற்கான குறிப்பிட்ட சட்ட அடிப்படையை தெளிவுபடுத்துமாறு கோர வேண்டும்.
“இங்கு ஹிஜாப் தடைசெய்யப்பட்டுள்ளது” என்ற வாய்மொழி கூற்றை மட்டும் சட்டபூர்வமான உத்தரவாக ஏற்றுக்கொள்வதற்கு முன், அந்த முடிவுக்கு அடிப்படையாக உள்ள சம்பந்தப்பட்ட சட்டம், சுற்றறிக்கை, சேவை விதிமுறை, நிறுவன விதி அல்லது எழுத்துமூல உத்தரவை மரியாதையுடன் கோர வேண்டும்.
குறிப்பாக அந்த நிறுவனம் அரச நிறுவனமாக இருந்தால், பொருந்தக்கூடிய அரச விதிமுறைகள் மற்றும் Public Administration Circular No. 13/2019 (I) ஆகியவற்றை பரிசீலிக்க வேண்டும்.
1. இலங்கை மனித உரிமைகள் ஆணைக்குழுவின் 2026ஆம் ஆண்டின் நிலைப்பாடு
26 ஜூன் 2026 அன்று இலங்கை மனித உரிமைகள் ஆணைக்குழு வெளியிட்ட பரிந்துரை இந்த விடயத்தில் குறிப்பாக முக்கியமானதாகும்.
தலை மறைக்கும் ஆடை அணிந்த முஸ்லிம் மாணவிகள் தொடர்பாக மேற்கொள்ளப்பட்ட நடவடிக்கைகள் குறித்த ஒரு விடயத்தை விசாரணை செய்தபோது, ஆணைக்குழு அத்தகைய ஆடை மத அனுஷ்டானத்துடன் தொடர்புடையது என்பதை அங்கீகரித்ததுடன், அரசியலமைப்பின் 10, 12(1), 12(2) மற்றும் 14(1)(e) ஆகிய சரத்துகளின் கீழ் பாதுகாக்கப்படும் உரிமைகள் தொடர்பாகவும் கவனம் செலுத்தியுள்ளது.
குறித்த சூழ்நிலையில் விதிக்கப்பட்ட கட்டுப்பாடு தேவையற்றது, விகிதாசாரமற்றது மற்றும் நியாயமற்றது என்றும் ஆணைக்குழு கருதியுள்ளது.
இது இலங்கையில் ஹிஜாப் அணிதல் தொடர்பான தற்போதைய மனித உரிமைகள் விவாதத்தில் முக்கியமான முன்னேற்றமாகும்.
1. சர்வதேச மனித உரிமைச் சட்டம்
இலங்கை ஒரு தரப்பாக உள்ள சர்வதேச மனித உரிமைத் தரநிலைகளும் மதச் சுதந்திரம் மற்றும் வேலைவாய்ப்பு தொடர்பான உரிமைகளைப் பாதுகாக்கின்றன.
சிவில் மற்றும் அரசியல் உரிமைகள் தொடர்பான சர்வதேச உடன்படிக்கையின் (ICCPR) 18ஆம் சரத்து, சிந்தனை, மனச்சாட்சி மற்றும் மதச் சுதந்திரத்தை அங்கீகரிக்கிறது. இதில் ஒருவர் தனது மதம் அல்லது நம்பிக்கையை வெளிப்படுத்துவதற்கான சுதந்திரமும் அடங்கும்.
மேலும், பொருளாதார, சமூக மற்றும் கலாசார உரிமைகள் தொடர்பான சர்வதேச உடன்படிக்கையின் (ICESCR) 6ஆம் சரத்து, ஒருவர் சுதந்திரமாகத் தேர்ந்தெடுத்த அல்லது ஏற்றுக்கொண்ட வேலை மூலம் வாழ்வாதாரத்தைப் பெறுவதற்கான வாய்ப்பை உள்ளடக்கிய வேலைக்கான உரிமையை அங்கீகரிக்கிறது.
ICESCR இன் 7ஆம் சரத்து, நியாயமான மற்றும் சாதகமான பணிச்சூழலுக்கான உரிமையை அங்கீகரிக்கிறது.
மதம் போன்ற காரணங்களின் அடிப்படையில் வேலைவாய்ப்பிற்கான அணுகலைக் கட்டுப்படுத்துவது பாகுபாடாக அமையக்கூடும் என்பதையும் ஐக்கிய நாடுகள் சபையின் பொருளாதார, சமூக மற்றும் கலாசார உரிமைகள் தொடர்பான குழு அங்கீகரித்துள்ளது.
⸻
1. உரிமைகள் மீறப்பட்டால் மேற்கொள்ள வேண்டிய சட்டபூர்வமான நடவடிக்கைகள்
ஹிஜாப் அணிதல் தொடர்பாக நியாயமற்ற பிரச்சினையை எதிர்கொள்ளும் முஸ்லிம் பெண் அல்லது இளம் பெண் பின்வரும் நடவடிக்கைகளை பரிசீலிக்க வேண்டும்:
முதலாவது: பிரச்சினையை அமைதியாகவும் மரியாதையுடனும் தீர்க்க முயற்சிக்க வேண்டும்.
இரண்டாவது: ஹிஜாபைத் தடை செய்வதற்கோ அல்லது அதை அகற்றுமாறு கோருவதற்கோ பயன்படுத்தப்படும் சட்டம், சுற்றறிக்கை, விதிமுறை அல்லது உத்தரவை எழுத்துமூலம் கோர வேண்டும்.
மூன்றாவது: சம்பவம் தொடர்பான சான்றுகளைப் பாதுகாக்க வேண்டும். அதில் தேதி, நேரம், இடம், சம்பந்தப்பட்ட அதிகாரியின் பெயர் அல்லது பதவி, கூறப்பட்ட விடயங்கள் மற்றும் சம்பவத்துடன் தொடர்புடைய ஆவணங்கள் அல்லது தொடர்பாடல்கள் ஆகியவை அடங்கும்.
நான்காவது: அரச நிறுவனத்தின் நிறைவேற்று அல்லது நிர்வாக நடவடிக்கையால் அடிப்படை உரிமை மீறப்பட்டதாகக் கருதப்பட்டால், சட்டத்தரணியின் ஆலோசனையைப் பெற்று இலங்கை உச்ச நீதிமன்றத்தில் நடவடிக்கை எடுப்பது பொருத்தமானதா என்பதை பரிசீலிக்க வேண்டும்.
அரசியலமைப்பின் 126(2)ஆம் சரத்தின் கீழ், நிறைவேற்று அல்லது நிர்வாக நடவடிக்கையினால் அடிப்படை உரிமை மீறப்பட்டதாகக் கூறப்படும் விண்ணப்பம் பொதுவாக அந்த உரிமை மீறல் இடம்பெற்றதாகக் கூறப்படும் நாளிலிருந்து ஒரு மாதத்திற்குள் உச்ச நீதிமன்றத்தில் தாக்கல் செய்யப்பட வேண்டும்.
எனவே, தேவையற்ற தாமதத்தைத் தவிர்த்து உடனடியாக சட்ட ஆலோசனையைப் பெறுவது முக்கியமாகும்.
1. இலங்கை மனித உரிமைகள் ஆணைக்குழுவிடம் முறைப்பாடு செய்தல்
மனித உரிமை மீறல் இடம்பெற்றிருந்தால் அல்லது அத்தகைய மீறல் இடம்பெறக்கூடிய சூழ்நிலை ஏற்பட்டிருந்தால், இலங்கை மனித உரிமைகள் ஆணைக்குழுவிடம் (HRCSL) முறைப்பாடு செய்ய முடியும்.
அடிப்படை உரிமைகள் மீறப்பட்டதாக முன்வைக்கப்படும் முறைப்பாடுகளை விசாரிப்பதற்கும், விசாரணை, மத்தியஸ்தம் மற்றும் பிற பொருத்தமான நடைமுறைகள் மூலம் தீர்வுகளை ஏற்படுத்துவதற்கும் ஆணைக்குழுவுக்கு அதிகாரங்கள் உள்ளன.
எனவே, தமது மதச் சுதந்திரம் அல்லது சமத்துவ உரிமைகள் மீறப்பட்டுள்ளதாக நம்பும் நபர்கள், உரிய சட்டபூர்வமான முறைப்பாட்டு வழிமுறைகளைப் பயன்படுத்துவதைப் பரிசீலிக்க வேண்டும்.
1. முக்கியமான வேறுபாடு – ஹிஜாப், அபாயா மற்றும் நிகாப் ஒன்றல்ல
பொதுமக்கள் புரிந்துகொள்ள வேண்டிய முக்கியமான விடயம் என்னவென்றால், ஹிஜாப், அபாயா மற்றும் நிகாப் ஆகியவை ஒரே வகையான ஆடைகள் அல்ல.
ஹிஜாப் (Hijab): பொதுவாக தலை மற்றும் தலைமுடியை மறைக்கும் ஆடையாகும். முகம் வெளிப்படையாக இருக்கும்.
அபாயா (Abaya): பொதுவாக உடலை மறைக்கும் நீளமான மேலாடையாகும்.
நிகாப் (Niqab): முகத்தை மறைக்கும் ஆடையாகும்; பொதுவாக கண்கள் மட்டும் வெளிப்படையாக இருக்கும்.
எனவே, முகம் தெளிவாகத் தெரியும் ஹிஜாபை, முகத்தை முழுமையாக மறைக்கும் ஆடையுடன் தானாகவே ஒரே விதமாகக் கருதக்கூடாது.
பாதுகாப்பு அல்லது வேறு சட்டபூர்வமான காரணங்களுக்காக ஒருவரின் அடையாளத்தை உறுதிப்படுத்துவது சட்டரீதியாக அவசியமாக இருக்கும் சந்தர்ப்பங்களில், அத்தகைய அடையாளச் சரிபார்ப்பு சட்டபூர்வமான, மரியாதையான மற்றும் தேவையான அளவிற்கு மட்டுப்படுத்தப்பட்ட முறையில் மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும்.
2019ஆம் ஆண்டில் நிலவிய சூழ்நிலையைப் பொறுத்தவரையிலும், சட்டத்தால் தடை செய்யப்படாத முகம் திறந்த அபாயா அல்லது ஹிஜாப் அணிந்த பெண்களுக்கு, அந்த ஆடை காரணமாக அரச நிறுவனங்கள் அல்லது அத்தியாவசிய சேவைகளுக்கான அணுகலை மறுக்கக்கூடாது என்று இலங்கை மனித உரிமைகள் ஆணைக்குழு முன்னதாகவும் வலியுறுத்தியிருந்தது.
மனித உரிமைகள் பாதுகாப்பு அமைப்பின் செய்தி
ஒரு முஸ்லிம் பெண் தனது மத நம்பிக்கையின் அடிப்படையில் ஹிஜாப் அணிவதற்காக அவமதிப்பு, தொல்லை அல்லது பாகுபாட்டிற்கு உள்ளாக்கப்படக்கூடாது.
அதேவேளை, இலங்கையின் ஒவ்வொரு குடிமகனுக்கும் நாட்டின் சட்டத்தை மதிக்கும் பொறுப்பு உள்ளது.
பாதுகாப்பு, சுகாதாரம், தொழில்சார் பாதுகாப்பு அல்லது தொழில்முறை காரணங்களுக்காக சட்டபூர்வமான கட்டுப்பாடுகள் இருந்தால், அவை சட்டபூர்வமானவையா, நியாயமானவையா, அவசியமானவையா மற்றும் விகிதாசாரமானவையா என்பதை பரிசீலிக்க வேண்டும்.
எனவே, ஒரு பணியிடத்தில் அல்லது அரச நிறுவனத்தில் ஒரு முஸ்லிம் இளம் பெண்ணிடம்,
“நீங்கள் முஸ்லிம் என்பதால் உங்கள் ஹிஜாபை அகற்றுங்கள்.”
என்று கூறப்படும் சந்தர்ப்பத்தில், எந்த விளக்கமும் இன்றி இத்தகைய அழுத்தத்தை பிரயோகிப்பதற்குப் பதிலாக, அந்த நிறுவனமானது தனது கோரிக்கைக்கான குறிப்பிட்ட சட்டபூர்வமான அடிப்படையை தெளிவுபடுத்த வேண்டும்.
அடிப்படை உரிமைகள் தொடர்பான பிரச்சினைகள் எழும்போது, வன்முறை, அச்சுறுத்தல் அல்லது மோதல் ஒருபோதும் தீர்வாகாது.
சரியான அணுகுமுறை:
அமைதியாக – சட்டபூர்வமாக – சான்றுகளுடன் – சம்பந்தப்பட்ட அதிகாரிகளின் மூலம் – தேவையானபோது மனித உரிமைகள் ஆணைக்குழு மற்றும் நீதிமன்றங்களின் மூலம்.
“மதச் சுதந்திரத்தைப் பாதுகாப்பது என்பது ஒரு சமூகத்தின் உரிமைகளை மட்டும் பாதுகாப்பதல்ல; சட்டத்தின் முன் ஒவ்வொரு குடிமகனின் கண்ணியம், சமத்துவம் மற்றும் மனித உரிமைகளைப் பாதுகாப்பதாகும்.”
டாக்டர் எம். எம். ஷபான்
நிறைவேற்றுப் பணிப்பாளர்
மனித உரிமைகள் பாதுகாப்பு அமைப்பு – இலங்கை (HRPO)
humanrightspo.org
www.bbcmirror.lk
www.asianewsplusone.com
www.sfmnewslk.com
www.Lankawebnews.lk
www.ceylonwebrepoter.com
www.ceylonwebnews.com https://
chat.whatsapp.com/Knsroge4upyJzBjJLvNMQS?mode=gi_c
www.instagram.com/bbcmirror_media_?igsh=MW5seTc0eW1yYmVsNw%3D%3D&utm_source=qr