By Dr M M Shafaan
( chife Editor- Sfm news & Asia News plus one )
asianewsplusone.com sfmnewslk.com
It’s not often that a single life can echo the cries of brokenness, rise through the ashes of tragedy, and ultimately shine as a beacon of hope and divine grace. But such is the story of Rev. Dimuthu Daluwatte, the Chief Priest of the Faith Ministry of Christ Mission—a man who has journeyed through unspeakable pain only to be raised up by the unmatched power of God’s love.
Born in the quiet village of Pannagamuwa in Tissamaharama, Sri Lanka, Dimuthu’s early life promised a future paved with stability and purpose. His mother, a loving teacher and respected school principal, and his father, a successful landowner, gave him a home filled with education, discipline, and moral grounding. From a young age, he was immersed in learning and service—not only academically but spiritually.
Dimuthu’s education began at Royal College, Pannagamuwa, where he was led each morning by the gentle yet firm hand of his mother, who also served as the school’s vice principal. Even in these early years, Dimuthu showed signs of exceptional intelligence and dedication to his studies. He was soon transferred to Debarawewa Janadhipathi Primary College, where he excelled academically and passed the Year 5 Scholarship Examination with distinction. This marked a turning point that allowed him to enter Debarawewa Central College—a leading educational institution in the area.
Throughout his school years, Dimuthu maintained academic excellence, consistently ranking among the top students in his class. His teachers recognized not only his sharp intellect but also his disciplined character and leadership potential.
The family later settled in Bandagiriya, Hambantota, and Dimuthu continued his education at St. Mary’s College, Hambantota, where he continued to shine both inside and outside the classroom. At St. Mary’s, he achieved outstanding results in the G.C.E. Ordinary Level examination, further solidifying his reputation as a brilliant and determined student.
But beyond academics, young Dimuthu was a rising star in the spiritual life of his community. He was a brilliant and devoted student of his local Buddhist Sunday School, where he quickly became a student prefect and was eventually elected as president of the student society. Even as a child, his natural leadership, gentle wisdom, and command of both Sinhala and English made him a respected voice among his peers and elders alike.
With his parents’ encouragement, Dimuthu moved to Matale for his G.C.E. Advanced Level studies, living near his aunt. He enrolled at Vijayapala College, where he continued to demonstrate academic excellence in his A/L classes, consistently ranking among the top students. He was a school prefect and a gifted orator, whose speeches were often celebrated and quoted. But just as he was preparing for the A/L examination—when his future seemed full of promise—tragedy struck with unimaginable force.
But then came the darkest chapter.
In 2004, as the Indian Ocean tsunami ravaged the coast of Sri Lanka, Dimuthu’s world was violently torn apart. His beloved mother and only sister were swept away in Hambantota town. The heartbreak was indescribable. “There is no day in my life that I have cried like that day,” he shares. “I lost the two who were my heart. My home. My entire world.”
What followed was a period of immense emotional and social isolation. Relatives discouraged him from continuing his studies, suggesting that life had already given him more than enough reason to give up. But Dimuthu, holding onto his mother’s lifelong guidance—“Be a worthy man to this society”—refused to quit.
Overwhelmed but determined, Dimuthu pressed forward. He was admitted to the Faculty of Fisheries and Marine Sciences and Technology at the University of Ruhuna. There, his leadership continued to shine—he became the first student union president of the faculty and served on the faculty board student member. But even as he broke academic barriers, his personal world shattered further. His father remarried and soon rejected him completely, cruelly declaring, “You are not my son.”
With nowhere to go and no one to turn to, Dimuthu lived in agony—homeless, often starving, with nothing but pain and memories. The weight of rejection, loss, and despair became too much to bear. He turned to alcohol—not out of indulgence, but in a desperate attempt to silence the suffering. “I didn’t want to die,” he reflects, “but I no longer knew how to live.”
Alcohol numbed the pain. Politics channeled the anger. As a Marxist student leader, Dimuthu fought for justice—but chaos consumed him. His degree was withheld due to political involvement. His girlfriend left. Her family cursed him. His identity was lost. “I became nobody. I was a man shattered.”
But even from the dust, God can raise a servant.
One night, deep in his alcoholism, Dimuthu heard the agonizing cries of a young man vomiting and declaring, “I hate alcohol!” Inside the house, the boy’s father was on his knees, fervently praying. That image pierced Dimuthu’s soul. It was as if heaven had reached down to wake the dead.
Soon after, he met Rev. Thushara Rathnayake and Sis. Ruckmani of the Assemblies of God in Matale. They didn’t preach. They didn’t condemn. They embraced him with divine love. “Forgive your father,” they said. “Forgive everyone.”
For the first time, Dimuthu wept not from pain, but from release. God met him in that moment.
He surrendered everything—his past, his wounds, his heart. “I had no mother, no father, no sister. But then God became everything to me,” he says. “God is the Father to the fatherless. The Word says in Psalm 113:7-8: ‘He raises the poor from the dust and lifts the needy from the ash heap; he seats them with princes.’ That is what God did in my life.”
The miracles didn’t stop.
Dimuthu’s university degree was released. He was offered a prestigious position at a leading global INGO. He was restored, revived, and renewed—this time by the Spirit of God.
He went on to earn a Master of Arts in Christian Ministries from the Assemblies of God Bible College, an M.A. in Organizational Leadership from Lanka Bible College, and a Master of Divinity from Indian University. He’s currently pursuing higher studies in Water Management at the University of Jaffna.
In God’s perfect timing, He also brought healing to Dimuthu’s heart in another way. Today, Rev. Dimuthu is joyfully married to a devoted woman of God, whose faith, strength, and partnership have become a source of daily encouragement and love. Together, they are raising a precious son—God’s divine gift and symbol of a restored legacy. “Where I once stood alone, God gave me a family. From the sand, He has lifted me up and established my steps,” he says.
As Psalm 40:2 declares, “He lifted me out of the slimy pit, out of the mud and mire; He set my feet on a rock and gave me a firm place to stand.”Past President of the Rotary Club of Kanda Udarata, he continues to serve under the motto “Service Above Self.” He is also a Technical Advisor in WASH for Rotary International, impacting lives far beyond the borders of Sri Lanka.
n addition to his ministry and humanitarian work, he is a Monitoring and Evaluation Professional in Development Projects, a Professional Statistician, and a recognized expert in Water and Sanitation—bringing technical excellence to programs that uplift and transform communities.
He has also become a powerful human rights voice, advocating for Christians in Sri Lanka and across the world. As Executive Director of the Human Rights Protection Organization, Rev. Dimuthu’s work has gained international recognition, including in discussions with the Government of Great Britain. His mission is clear—to be a voice for the voiceless, and a defender of dignity, justice, and religious freedom.
But more than all of this, he is a man of God.
“My life was ashes. But Jesus breathed life into dust and gave me a divine destiny. I am living proof that God still raises the broken and crowns them with hope.”
Rev. Dimuthu Daluwatte’s story is not just about loss, nor merely about triumph. It is a testimony to the miraculous, relentless love of God—a love that finds the forgotten, heals the brokenhearted, and turns rejected men into redeemed vessels of grace.
As Isaiah 61:3 promises, God gives us “a crown of beauty instead of ashes, the oil of joy instead of mourning, and a garment of praise instead of a spirit of despair.”
In the hands of God, even the dust has a destiny.
හද කම්පා කරවන තරම් ගැඹුරු අන්ධකාරයේ සිට දෙවියන්වහන්සේගේ ඉරණම දක්වා ගමන් ගත් ධෛර්යමත් සහ අධිෂ්ඨානශීලි මිනිසෙකුගේ කතාව :
දේවගැති දිමුතු දළුවත්තයන්ගේ ජිවිත කතාව
ආචාර්ය එම් එම් ෂෆාන් විසිනි asianewsplusone.com sfmnewslk.com
ජිවිතයේ හුදකලා වූ මිනිසුන් බලාපොරොත්තු රහිත මිනිසුන් ලෝකය පුරා ඇත. නමුත් අළු මතින් ධෛර්යවත්ව නැගිටින්නේ බොහොම විරල වූ මිනිසුන් ප්රමාණයකි. ක්රිස්තුස් වහන්සේගේ ඇදහිල්ලේ සභාවේ ප්රධාන පූජක දිමුතු දළුවත්තයන්ගේ ගේ කතාව මෙසේ දෙවියන් වහන්සේගේ ප්රේමයේ අසමසම බලයෙන් පමණක් හැදී වැඩුණු දුර්ලභ මිනිසෙකුගේ කතාවකි.
ශ්රී ලංකාවේ තිස්සමහාරාමයේ පන්නගමුව නම් සුන්දර ගම්මානයේ උපත ලැබූ දිමුතු දළුවත්තයන් තම කුඩා කාලයේ යහපත් පවුල් පසුබිමක් තුල ආදරණිය දරුවෙකු සේ මවුපිය රැකවරණය තුල හැදී වැඩුනි. සමස්ථ දුවා දරුවන්ට ආදරණිය ගුරුවරියක් මෙන්ම විදුහල්පතිවරියක් වූ ඔහුගේ මව සහ ඉඩම් හිමියෙකු වූ ඔහුගේ පියාගේ රැකවරණය තුළ ඔහුට සහ ඔහුගේ නැගණියට නිවසේ කිසිඳු අඩුපාඩුවක් නොවූ අතර කුඩා කල සිටම නිවසේ පරිසරය අධ්යාපනය දෙසට ඔවුන් දෛර්යමත් කරන්නට විය. දිමුතු දළුවත්ත සහ ඔහුගේ සොහොයුරිය අධ්යාපනයේ උපන් හපන්කම් පෑ දෙදෙනෙක් වු අතර නිවසේ තිබු මෙම අධ්යාපනික පරිසරය අධ්යාපනය තුල ඔවුන්ගේ අනාගත ඉලක්ක ගොඩනැගිමෙහි ලා විශේෂ බලපෑමක් සිදු කරන ලදී.
දිමුතුගේ අධ්යාපනය ආරම්භ වූයේ පන්නගමුව රාජකීය විද්යාලයෙන් වන අතර, එහි එකල නියෝජ්ය විදුහල්පතිනිය ලෙස සේවය කල තම මවගේ අතේ එල්ලී පාසැල වෙත පිය නැගිය. මෙසේ ප්රථමික අධ්යාපනය ආරම්භයේ සිටම, කුඩා දිමුතුගේ සුවිශේෂී බුද්ධිය කැපී පෙනෙන්නක් විය. තුන් වන වසරේ සිට ඔහු තිස්සමහාරාම දෙබරවැව ජනාධිපති ප්රථමික විද්යාලයේ අධ්යාපනය ලද අතර එහිදී ඔහු 5 වසර ශිෂ්යත්ව විභාගය විශිෂ්ට ලෙස සමත් විය. එහි ප්රතිපලයක් ලෙස කොළඹ, ගාල්ල, මහනුවර වැනි නගරයක ජනප්රිය පාසලකට යාමට ඔහුට අවසථාව හිමි වුවද පවුලේ වැඩිමල් දරුවා ලෙස මවගේ අපරිමිත සෙනෙහස සෙනෙහසෙන් ඈත්ව දුර පළාතක අධ්යාපනය ඔහුට ඉතා අපහසු දෙයක් විය. එපමණකටම දිමුතු සහ ඔහුගේ බාල සොයුරිය මවු සෙනෙහසට අළුම්ව සිටියහ. එනමුත් ඔවුන්ගේ නිවස ආසන්නයේම පිහිටි හම්බන්තොට දිස්ත්රික්කයේ ප්රමුඛ අධ්යාපන ආයතනයක් වන දෙබරවැව මධ්ය මහා විද්යාලයට ඇතුළත් වීමට ඔහුට අවස්ථාව උදාවිය.
ඔහුගේ පාසල් කාලය පුරාම, අධ්යාපනයේ උපන් හපන්කම් පෑම නිතැතින්ම සිදු වූ අතර. ඔහුගේ ගුරුවරුන්ට ඔහුගේ විශිෂ්ඨ බුද්ධිය පමණක් නොව ඔහුගේ විනයගරුක චරිතය සහ විශිෂ්ඨ නායකත්ව කුසලතාවයද හඳුනා ගත්හ.
පසුව දිමුතු ඇතුළු ඔහුගේ පවුලේ සියලු දෙනා තම පියාගේ උපන් ගම වූ, හම්බන්තොට බඳගිරියේ ගම්මානයේ පදිංචියට ගිය අතර ඔහුගේ අධ්යාපන ගමන දිස්ත්රික්කයේ පැරණිම අධ්යාපන මධ්යස්ථානය මෙන්ම විශිෂ්ඨතම අධ්යාපන ආයතනයක් වන හම්බන්තොට ශාන්ත මේරි විද්යාලය දක්වා ගෙන ගියේය. හම්බන්තොට ශාන්ත මේරි විද්යාලයේද විශිෂ්ඨ සහ දීප්තිමත් ශිෂ්යයෙකු වූ දිමුතු දළුවත්තයන් ඔහුගේ අධ්යාපනයට ඇති උපන් හපන් කම සහ බුද්ධිය දුටු ඔහුගේ ගුරුවරුන් ඒ පිලිබඳ පුදුම වූ අවස්ථා බොහෝය. එපමණක් නොව ඔහුගේ කැපී පෙනෙන නායකත්වය මෙන්ම සිංහල සහ ඉංග්රීසි යන භාෂා දෙකම මැනවින් හසුරුවීමට උපන් හපන්කම් දැක්වූ චතුර කථිකත්වයද කැපී පෙනෙන්නට විය.
එපමණක්ද නොව, බෞද්ධ දහම් පාසල තුලද ඔහුගේ අධ්යාපනයට ඇති විශිෂ්ඨ හැකියාව සහ නායකත්වය ඉස්මතු කරමින් ඔහු එහි ශිෂ්ය නායකත්වය දක්වාද ශිෂ්ය සමිතියේ සභාපතිවරයා දක්වාද ගෙන ගියේය.
ඔහුගේ දෙමාපියන්, ගුරුවරුන්, ඥාතීන් මෙන්ම අසල්වාසීන් සියලු දෙනා බලාපොරොත්තු වූ පරිදි ඔහු අ.පො.ස. සාමාන්ය පෙළ විභාගයෙන් විශිෂ්ඨ ලෙස සමත් වූ අතර අනාගතයේ වෛද්යවරයෙකු නිර්මාණය කිරීමේ සිහිනය සමග, දිමුතු ඔහුගේ අ.පො.ස. උසස් පෙළ අධ්යාපනය සඳහා ඔහුගේ දෙමාපියන් විසින් මාතලේ පිහිටි තම මවගේ සොහොයුරියගේ නිවසට ගෙන යන ලදී . උසස් පෙළ අධ්යාපනය සඳහා ඔහු මාතලේ විජයපාල විද්යාලයට ඇතුළත් වූ අතර, එහිද ඔහුගේ අධ්යාපනයට ඇති උපන් හපන්කම පමණක් නොව භාෂා දෙකෙන්ම චතුර ලෙස දක්වන කථිකත්වය, සහ නායකත්වය ඔහු පාසල් ශිෂ්ය නායකයෙකු දක්වාම ගෙන යන ලදී. නමුත් මෙම කාලසීමාවේදී අ. පො. ස. උසස්පෙළ විභාගයට මුහුණ දීමට සුදානම් වෙමින් සිටි ඔහුට කවදාවත් නොසිතු ඛේදනීය ඉරණමකට මුහුණ දීමට සිදු විය. එය කිසිවෙක් නොසිතු හද කම්පා කරවන සිදුවීමක් පමණක් නොව, අධ්යාපනයේ අනාගත බලාපොරොත්තු සමග කල් ගත කල දිමුතුගේ ජිවිතයේ ප්රභල හැරවුම් ලක්ෂයක්ද විය.
ඔහුගේ ජිවිතයේ අඳුරුතම පරිච්ඡේදය මෙම වකවානුව විය.
2004 වසරේදී දී, ඉන්දියානු සාගරයේ සුනාමි ඛේදවාචකය ශ්රී ලංකාවේ නැගෙනහිර සහ දකුණු වෙරළ තීරයට විශාල ලෙස බලපෑවේය. දිමුතුගේ ආදරණිය ලෝකය ක්ෂණිකව විනාශ කිරීමට තරම් මෙම ඛේදවාචකය සිත් බිත් නැති විය. ඔහුගේ ආදරණීය මව සහ එකම සහෝදරිය හම්බන්තොට නගරයේදී සුනාමි රාළ පහරට ගසාගෙන ගියේ ඔවුන්ගේ නිසළ දේහයන්වත් දිමුතුට සහ ඔහුගේ පියාට නැවත දකින්නට නොලැබෙන ලෙසිනි. ඒ හද කම්පා කරවන වේදනාව විස්තර කළ නොහැකි තරම් විය. එදින තරම් තම ජිවිතයේ දිමුතු හැඬු දිනයක් නොමැත. ඔහුගේ හදවත මෙන් සමීපව සිටි ඔහුගේ මව සහ නැගණිය නැවත නොදකින තරම් අහිමි වීම ඔහු දැඩි කම්පනයකට පත් කරන ලද්දකි. නමුත් ඒ මතින් නැගිටින්නට තරම් ඔහු ධෛර්යමත් වුයේ අම්මා ජිවත් වන කාලයේ ඔහුට ඉගැන්වූ දෙය නම් “මෙම සමාජයට සේවය කරන සමාජයට අත්යවශ්ය සහ යහපත් මිනිසෙකු වෙන්න” යන අවවාදය මතක් කරමිනි. ඔහු ධෛරයත්ව නැගිටුනේ තම අධ්යාපන ගමන වෙනුවෙනි. ඒ මියගිය අම්මාගේ බලාපොරොත්තුව ඉෂ්ඨ කිරීමටය.
ඔහුගේ පියා ඇතුළු බොහෝ දෙනා ඔහුගේ අධ්යාපන ගමන අධෛර්යවත් කරමින් විවිධ බාධා කල නමුත්”මෙම සමාජයට සේවය කරන සමාජයට අත්යවශ්ය සහ යහපත් මිනිසෙකු වෙන්න” යන තම මවගේ අවවාදය මත ධෛර්ය ගනිමින් සිටි දිමුතු බාධක මධ්යයේ වුවද නොසැලෙන අධිෂ්ඨානයෙන් යුක්තව තම යහපත් ගමන ගියේය.
එම අධිෂ්ඨානයේ කොපමණද කිවතොත් ඔහු උසස් පෙළ විභාගය සමත්ව රුහුණු විශ්ව විද්යාලයේ ධීවර හා සාගර විද්යා හා තාක්ෂණ පීඨයටයට ඇතුළත් වීමට වරම් ලබන්නේ මෙම ඛේදවාචකයේ කඳුළු පිස අවසන් වන්නටත් පෙරය. ඒ තරම් ඔහුගේ දක්ෂතාවය සහ අධිෂ්ඨානය බලවත් විය. තම උසස් අධ්යාපනය සඳහා ධීවර හා සාගර විද්යා හා තාක්ෂණ පීඨයටයට ඇතුලත් වූ ඔහු ඔහුගේ නිතැතින්ම හිමි නායකත්ව ගුණාංගය ඉස්මතු කරමින් පීඨයේ පළමු ශිෂ්ය සංගම් සභාපතිවරයා බවට පත් වූ අතර ධිවර සහ සාගර විද්යා හා තාක්ෂණ පීඨ මණ්ඩලයේ ප්රථම ශිෂ්ය සාමාජිකයෙකු ලෙස පත් විය. බාධා වලටත් බාධා කරමින් සහ ඒවා බිඳ දමමින් ඔහු ආ ගමනේ බාධාවන් තව දුරටත් ඔහු ඇත ඇරියේ නැත. ඔහුගේ පියා දෙවන විවාහයක් සිදු කර ගනිමින් දිමුතු ඔහු කුඩා කල සිට මවුපිය සෙනෙහස ලබමින් ජීවත්වූ නිවසින් එලවා දමන්නේ “උඹ මගේ පුතා නෙවෙයි. අපි දෙන්නෙකුට මේ ගෙදර ඉන්න බෑ. මට මගේ ජීවිතය ගෙනියන්න දීපන්” යයි ඔහුගේ පියා සිත් පිත් නැති පියෙකු ලෙස ඔහුට බැණ වදිමිනි. උරුමයෙන් තමන්ට හිමි දේපල ඔහුගේ කුඩම්මා වෙත තීක්ෂණ ලෙස පවරා ගැනීමේ කුමන්ත්රණය ඔහුගේම නිවසින් ආරම්භ වන්නේ එලෙසිනි.
තමාගේ මවගේ බලාපොරොත්තුව ඉෂ්ඨ කිරීමට අධ්යාපනය දෙසටම හැරී සිටි දිමුතු මෙම තත්වයක් ගැන සිතා සිටියේ වත් නැත. යන්න තැනක් නැති, දුක කියන්න කෙනෙක් නැති, දිමුතු සරසවි අධ්යාපනය ලැබුවේ අපමණ පිඩා සහ හිගකම් මැදය. කිසිවෙකුත් නැති, කුසගින්න සමග පොරබදිමින් සිටි ඔහුට සමාජයෙන්ද හිමිවුයේ ප්රතික්ෂේප වීම පමණි. නමුත් එවැනි බාධා හමුවේද ඔහුගේ අධිෂ්ඨානය බලවත් විය. දිනපතා සිදුවන ප්රතික්ෂේප වීම් සහ පොරබදින දුක් වේදනා හමුවේ මෙවැනි කුරිරු සමාජය වෙනස් කර මනුෂ්යත්වයෙන් පිරි සමාජයක් ගොඩනැගීමේ ඔහුගේ බලවත් අධිෂ්ඨානය ඔහුව ගෙන ගියේ මාර්ක්ස්වාදී දේශපලනයටය. සරසවියේ සහ ජාතික ශිෂ්ය සටන් වල ඔහු පෙරමුණ ගත්තේය. අවසානයේ ඔහුගේ මෙම ශිෂ්ය දේශපාලන ක්රියාකාරකම් හේතුවෙන් ඉතාමත් කුමන්ත්රණ කාරී ලෙස ඔහුගේ අවසන් විභාග ප්රතිඵල තාවකාලිකව අත්හිටුවන ලදී. බධවන්ටද බාධා කරමින් ඔහු ආ ගමන ඉදිරියේ බාධාවන්ද තව දුරටත් ඔහුව අත ඇරියේ නැත. මෙම සිදුවීම් පෙළ අවසානයේ ඔහුගේ මුළු ලෝකයම තව දුරටත් අඳුරු කළේය. සරසවියේ තමන්ගේ පෙම්වතියද ඔහු අතහැර ගිය අතර ඇයගේ දෙමාපියන්ද දිමුතුට එරෙහිව පැමිණියේ ඉහ වහ යන ප්රශ්ණ ගොඩක් ඉදිරියේ ඔහු තනි කරමින් සහ සම්පුර්ණයෙන් බිඳ වට්ටමිනි. නමුත් ඔහු තම අධිෂ්ඨානය අත්හැර උදාර අරමුණ පාවා දීමට නොගිය බලවත් අධිෂ්ඨානශීලි මිනිසෙක් විය.
මෙවන් අධිෂ්ඨානශීලි සහ ධෛර්යවත් ගමනක් පැමිණි මේ මිනිසා දිනෙන් දිනම බිඳ වැටෙන්නට විය. “මා මේ ලෝකෙට ඉපදුනේ යි”, “මගේ දෙමාපියන් මා වැනි මිනිසෙකු බිහි කලේ ඇයි” යන ප්රශ්න නගන තරමටම මෙම තත්වය ඔහු බිඳවට්ටන්නට විය. ඔහු කාලකන්නියෙක් යන මට්ටමටම පත් වන්නට විය.
දිනෙන් දින උග්ර වන මෙම ප්රශ්න සහ තනිකම ඉදිරියේ බිඳ වැටුන මිනිසෙකු ලෙස කුසගින්න සහ ප්රතික්ෂේප වීම් මද පොර බදිමින් ඔහු මේ වන විටත් අධික මත්පැන් පානයට ඇබ්බැහිව සිටි අතර දිනෙන් දිනම මත්පැන් පානය අධික වන්නටද විය.
මේ අතර එක් දිනක් උදා විය. දවසේ වැඩ අවසන් කර තම සේවකයා සමග සුපුරුදු ලෙසම තමා රැදී සිටි වතු බංගලාවේ සාලයේ මත් පන් පානය කිරීම සඳහා ඔහු සුපුරුදු ලෙසම ඉඳ ගත්තේය. සුළු මොහොතක් ගතවීමත් සමග ඔවුන් දෙදෙනාට යම් ශබ්දයක් ඇසෙන්නට වුයේ එම වත්තේ එක් කොනක තිබු නිවසකිනි. එම ස්ථානයට ගිය දිමුතුට දැකගන්නට හැකි වුයේ තවත් මිනිසෙකු මත් පැන් පානය කරමින් සිට “මට ආයේ අරක්කු එපා” කියමින් උගුරට ඇඟිල්ල දමමින් ඔහු පානය කල මත්පැන් වමනය කරන දසුනකි. ඉන් අනතුරුව එම නිවාස තුලට ගිය දිමුතුට දැකගත හැකි වූ අනෙක් දසුන නම් තමාගේ පුතාට “මත් පැන් එපා වෙන්න” යයි දෙවියන් වහන්සේට යාඥා කරන ඔහුගේ පියාය. මෙය දිමුතුට අදහා ගත නොහැකි දසුනක් විය.
මීළඟ දිනය උදා විය. පසුගිය දින රාත්රියේ සිදුවූ මෙම දසුන තවමත් ඔහුට සිතා ගත නොහැකි විය. එහි ප්රතිඵලයක් ලෙස මෙතෙක් කලක් අවසානයක් නොමැතිව විවිධ ප්රශ්ණ වල පොරබැද මත්පැනට අධික ලෙස ඇබ්බැහිව සිටි දිමුතු දළුවත්ත නම් මිනිසා, අවසානයේ ගොස් නතර වුයේ මාතලේ ලංකා දේව සභා දේවස්ථානයේය. එහිදී මෙතෙක් සියලු දෙනාගෙන් ප්රතික්ෂේප වූ දිමුතු දළුවත්ත නම් මේ වටිනා මිනිසා දේවගැති තුෂාර රත්නායකයන් සහ ඔහුගේ බිරිඳ සහෝදරි රුක්මනී විසින් ආදරයෙන් වැළඳගත්තේ සමාජයේ අනෙකුත් මිනිසුන් ඔහු දුටු ආකාරයට නොව, තමන්ගේ දරුවෙකු මෙන් ප්රේමාන්විතාවය. දීර්ග කතා බහකින් පසු දේවගැති තුෂාර රත්නායකයන් ඔහුට ඔවදනක් දුනි. එනම් “කවුරුන් ඔබට මොනවා කරත් යේසුස් වහන්සේ ඔබට ආදරෙයි. මිනිස්සු කාට ඔබව එපා වුවත්, දෙවියන් වහන්සේට ඔබව අවශ්යයි. ඒ නිසා මුලින්ම පුතේ තාත්තට සමාව දෙන්න. ඔබට වරද කල සියලු අයට පුතේ සමාව දෙන්න” යන්නයි. ප්රථම වතාවට ඔහු දෙවියන් වහන්සේගේ ප්රේමය අත් දකින්නට විය. එය ඔහුට දෙවියන් වහන්සේ මුණ ගැසුණු මොහොත විය.
දෙවියන්වහන්සේගේ ප්රේමය ඔහුගේ මෙසේ වසර ගණනාවක් පුරාවට තිබු ඇබ්බැහියෙන් ඔහු නිදහස් කරන්නට සමත් වූ අතර ප්රතික්ෂේපවීම් සහ පිඩාවන්ගෙන් පිරි තිබු ඔහුගේ මනසා දවස් පතා නිදහස් කරන්නට විය. දෙවියන් වහන්සේ ඔහුට අලුත් ජීවයක් දෙමින් ඔහුව නැගිටුවන්නට වූ අතර ඔහුගේ ජීවිතය සම්පුර්ණයෙන්ම දෙවියන්වහන්සේට කැප කරන ලදී.
අධිපතින් සමග, එනම් ස්වකීය සෙනගගේ අධිපතින් සමග හිඳුවන පිණිස උන්වහන්සේ දුප්පතා ධුලියෙන් නැගිටුවන සේක, දිළින්දා කසල ගොඩින් ඔසවන සේක.
ගීතාවලිය 113:7-8
මෙලෙස ඔහුගේ වසර තුනක් පුරා අත්හිටුවා තිබු විශ්වවිද්යාල උපාධිය නැවතත් ඔහුට හාස්කමක් මෙන් ලැබුණි. එපමණක්ද නොව ලොව පිළිගත් ජාත්යන්තර රාජ්ය නොවන සංවිධානයක සේවය කිරීමටද ඔහුට අවස්ථාව උදා විය. අධ්යාපන ගමනද එතනින් නොනැවතුන ඔහු ලංකා දේව සභා බයිබල් විද්යලයේ ක්රිස්තියානි සේවය පිලිබඳ ශාස්ත්රපති උපාධියද, ලංකා බයිබල් විද්යාලයේ සංවිධාන නායකත්වය පිලිබඳ ශාස්ත්රපති උපාධියද ඉන්දියානු සරසවියක දේවධර්මය පිලිබඳ ශාස්ත්රපති උපාධියද හදාරා සම්පුර්ණ කරණ ලදී. එතැනින්ද නොනැවතුන ඔහු දැනට ජල කළමනාකරණය පිළිබද යාපනය විශ්වවිද්යාලයේ උසස් අධ්යාපනය හදාරයි.
එපමණකින් නොනැවතී අද වන විට ඔහු දෙවියන්වහන්සේට කැපවූ ආදරණිය තරුණියක් සමග විවාහ වූ අතර දෙවියන්වහන්සේ ඔහුට ආදරණිය පුතෙකුද ත්යාගයක් මෙන් දී ඇත.
උන්වහන්සේ භයානක වලකින් හැල්පතෙන් මා ඔසවා පර්වතයක් පිට මාගේ පා තබා, මාගේ ගමන ස්ථිර කල සේක.
ගීතාවලිය 40:2
මෙසේ නොනැවතුන දෙවියන්වහන්සේ දිමුතු දළුවත්තයන් තවත් ඔසවමින් අලුත් ගමනක් ගෙන ගියේය. ඔහු අද දෙවගතිවරකි. ප්රධාන පුජකවරයෙකි. “තමාට ප්රථම සේවය” යන පාඨය රැගත් රොටරි සමාජයේ ක්රියාකාරිකයෙක් මෙන්ම කන්ද උඩරට රොටරි සමාජයේ හිටපු සභාපතිවරයාද වෙයි. එපමණක් නොව ඔහුගේ සේවය අද ජාත්යන්තරය දක්වා ගොස් ඇති අතර එදා දුවිල්ලක් මෙන් ප්රතික්ෂේප වූ ඔහු අද ජාත්යන්තරව කීර්තිමත් පුද්ගලයෙකි.
එදා සියලු දෙනාට එපා වූ ඔහු අද ජාතිකවත් ජාත්යන්තරවත් බොහෝ දෙනාට ආශීර්වාදයක් වන ලෙස දෙවියන්වහන්සේ විසින් ඔහුව ඔසවා ඇත. පුජකවරයෙකු ලෙස ඔහුගේ කිතුනු සේවයට අමතරව කිතුණුවන්ගේ අයිතීන් උදෙසා ජාත්යන්තරව මැදිහත් වන්නෙකි. කිතුණුවන්ගේ අයිතීන් පිළිබඳව මහා බ්රිතාන්ය රජය, මානව හිමිකම් කවුන්සිලය වැනි ආයතන සමග සාකච්ඡ කරන්නට තරම් ඔහු අද ඉහලින් තැබුවෙකි. තවද ඔහු මානව හිමිකම් ක්රියාකාරිකයෙකුද මානව හිමිකම් සුරැකීමේ සංවිධානයේ විධායක අධ්යක්ෂකවරයා ලෙසද මානව හිමිකම් සහ කිතුණු අයිතීන් පිළිබඳවත් යුක්තිය, සාධාරණත්වය සහ අභිමානයකින් යුත් සමාජයක් ගොඩනැගීම සඳහා කැපවුවෙකි. එමෙන්ම පලස්තීන අර්බුදය පිළිබඳවද තානාපතින් සහ ජාත්යන්තර සංවිධාන සමග ඔවුන්ගේ අයිතිවාසිකම් වෙනුවෙන් හඬ නගන්නෙකි.
තවද ඔහු සංවර්ධන ව්යාපෘති ඇගයීම් සහ නියාමනය පිලිබඳ වෘත්තිකයෙකි, සංඛ්යානඥයෙකි, ජල කළමනාකරණය පිලිබඳ ලොව පිළිගත් වෘත්තිකයෙකි, ජාත්යන්තර රොටරි සමාජයේ ජලය හා සනීපාරක්ෂක සංවර්ධන ව්යාපෘතීන් පිළිබද තාක්ෂණික උපදේශක වරයෙකි.
දවසත් ප්රකාශ කරන්නටද, වැලපෙන සියල්ලන් සනසන්නටද, සියෝන්හි වැලපෙන්නන් පළඳවමින්, අළු වෙනුවට මලාවකුත්, වැළපීම වෙනුවට ප්රීතිය නමැති තෛලයත් ක්ලාන්ත සිතක් වෙනුවට ප්රශංසාව නමැති වස්ත්රයත්, ඔවුන්ට දෙන්නට උන්වහන්සේ මා එවූ සේක.
යෙසායා 61:3
මෙසේ දෙවියන්වහන්සේ විසින් කසල ගොඩෙන් නැගිටුවා දුවිල්ලෙන් එසවූ ඔහු අද ලෝකයේ අසරණයන්ට බලාපොරොත්තුවක් දෙන්නාවූ දෙවියන්වහන්සේගේ ජීවමාන සාක්ෂියකි.
இதயத்தை உடைக்கும் அளவு ஆழ்ந்த இருளில் இருந்து இறைவனின் விதிையை நோக்கி பயணித்த தைரியமான மற்றும் உறுதிமிக்க ஒரு மனிதனின் கதை : வணக்கத்துக்குறிய.போதகர் திமுத்து தலுவத்தயின்வாழ்க்கை வரலாறு
கலாநிதி. எம்.எம்.க்ஷபான் அவர்களினால்
வாழ்க்கையில் தனிமையில் எதிர்பார்ப்புகள் அற்ற மக்கள் உலகம் முழுவதும் உள்ளனர். ஆனால் ஒரு சிலரே சாம்பலிலிருந்து தைரியமாக எழுகின்றார்கள். கிறிஸ்துவின் திருச்சபையின் தலைமை வணக்கத்துக்குறிய பேதகர். திமுத்து தலுவத்தயின் கதை இவ்வாறு தேவனின் அன்பின் ஒப்பற்ற சக்தியால் மட்டுமே வளர்க்கப்பட்ட ஒரு அபூர்வ மனிதனின் கதையாகும்.
இலங்கையின் திஸ்ஸமகாராமையில் பன்னகமுவ என்கின்ற அழகிய கிராமத்தில் பிறந்த திமுத்து தலுவத்தை தனது குழந்தை வயதில் ஒரு நல்ல குடும்பத்தில் அன்பான பிள்ளையாக பெற்றோர்களின் அரவணைப்பில் வளர்ந்தவர். முழு குழந்தைகளுக்கும் அன்பான ஆசிரியையாக மட்டுமன்றி அதிபராக இருந்த அவருடைய தாய் மற்றும் காணிகளின் உரிமையாளராகிய அவருடைய தந்தையின் அரவணைப்பில் அவரும் மற்றும் அவருடைய சகோதரிக்கும் வீட்டில் எந்த வித குறைப்பாடுகளுக் இருக்கவில்லை. சிறு வயதிலேயே வீட்டு சூழல் கல்வியின் பக்கம் உட்படுத்த முனைந்தனர். திமுத்து தலுவத்த மற்றும் அவருடைய சகோதரி கல்வியில் சிறந்த வெற்றியாளர்கள் இருவர். அவர்களுடைய வீட்டின் கல்வி சூழல் அவர்களுடைய இந்த கல்வி வெற்றி அவர்களுடைய எதிர்கால இலக்கை அடைய விசேட சவாலாக அமைந்தது.
திமுத்துவின் கல்வி பன்னகமுவ ரோயல் கல்லூரியில் ஆரம்பிக்கப்பட்டது. அந்த காலத்தில் அக்கல்லூரியில் பிரதி அதிபராக சேவையாற்றிய தனது தாயின் கையை பிடித்துக் கொண்டு பள்ளிக்கு நடந்து சென்றார். இவ்வாறு ஆரம்ப கல்வியானது ஆரம்பத்திலிருந்தே சிறுவனாகிய திமுத்துவின் சிறந்த புத்திசாலித்தனம் தனித்து விளங்கியது. தரம் மூன்றிலிருந்து அவர் திஸ்ஸமகாராம தெபரவௌ ஜனாதிபதி ஆரம்ப பாடசாலையில் கல்வியை தொடர்ந்தார். அங்கு அவர் 5 ஆம் தர புலமை பரிசில் பரீட்சையில் சிறப்பு சித்தியை பெற்றார். அதன் பெறுபேற்றில் கொழும்பு, காலி, கண்டி ஆகிய நகரங்களில் உள்ள பிரசித்தி பெற்ற பாடசாலை ஒன்றுக்கு செல்ல அவருக்கு சந்தர்ப்பம் கிட்டினாலும், குடும்பத்தின் முதல் பிள்ளை என்ற வகையில் தாயின் எல்லையற்ற அன்பிலிருந்து பிரிந்து தூர பிரதேசத்திற்கு செல்ல அவரால் முடியவில்லை. திமுத்துவும் அவரது இளைய சகோதரியும் அவர்களுடைய அன்பிற்கு உட்பட்டிருந்தனர் அவ்வளவுதான். ஆயினும் அவர்களுடைய வீட்டிற்கு அருகாமையில் அமைந்துள்ள ஹம்பந்தோட்டை மாவட்டத்தின் முன்னணி கல்வி நிலையமாகிய தெபரவௌ மத்திய மகா வித்தியாலயத்திற்குள் உள்வாங்க அவருக்கு சந்தர்ப்பம் கிட்டியது.
அவருடைய பள்ளி காலம் முழுவதும் கல்வியில் சிறந்த ஊக்கத்தை காட்டியதோடு, அவருடைய ஆசிரியர்கள் அவருடைய சிறந்த அறியை மாத்திரமன்றி அவருடைய ஒழக்க குணத்தையும் மற்றும் சிறந்த தலைமைத்துவ திறனையும் கண்டு கொண்டனர்.
பின்னர் திமுத்து உட்பட அவருடைய குடும்பத்திலுள்ள அனைவரும் தனது தந்தையின் பிறந்த ஊரான ஹம்பந்தோட்டை பந்தகிரிய கிராமத்திற்கு சென்றதோடு, அவருடைய கல்வி பயணம் மாவட்டத்தின் பழைய மற்றும் சிறந்த கல்வி நிலையமாகிய ஹம்பந்தோட்டை க்ஷாந்த மேரி வித்தியாலயம் வரை கொண்டு சென்றது. ஹம்பந்தோட்டை க்ஷாந்த மேரி வித்தியாலயத்தின் சிறந்த மற்றும் ஒரு பிரகாசமான மாணவனாகிய திமுத்து தலுவத்தயன் அவருடைய கல்விக்கு உள்ள உள்ளார்ந்த திறமை மற்றும் புத்திசாலித்தனத்தை கண்ட அவருடய ஆசிரியர்கள் அதனை கண்டு வியப்படைந்த சந்தர்ப்பங்கள் பல. அது மாத்திரமல்ல அவருடைய சிறந்த தலைமைத்துவமும் சிங்களம் மற்றும் ஆங்கிலம் ஆகிய இரண்டு மொழிகளையும் கையாளும் விதம் சிறந்த தேர்ச்சியாக அவரிடத்திலே காணக்கூடிய ஒன்றாக உள்ளது.
அது மட்டுமல்லாது, பௌத்த அறநெறி பாடசாலையினுள் அவருடைய கல்விக்குள்ள சிறந்த தேர்ச்சியை மற்றும் தலைமைத்துவத்தை வெளிக்காட்டும் வகையில் அவர் மாணவர் தலைவர் மற்றும் மாணவர் சங்கத்தில் தலைவராகவும் சென்றுள்ளார்.
அவருடைய பெற்றோர்கள், ஆசிரியர்கள், உறவினர்கள் மட்டுமல்லாது அயலவர்களும் எதிர்பார்க்கும் வகையில் அவர் க.பொ.த சாதாரண தர பரீட்சையில் சிறந்த பெறுபெற்றை பெற்று சித்தியடைந்ததோடு, எதிர்காலத்தில் ஒரு வைத்தியரை உருவாக்கும் கனவோடு, திமுத்து அவருடைய க.பொ.த. உயர் தர கல்விக்காக அவருடைய பெற்றோரால் மாத்தளையில் அமைந்துள்ள தனது தாயின் சகோதரியின் வீட்டிற்கு அழைத்துச் சென்றனர். உயர் தர கல்விக்கு அவர் மாத்தளை விஜயபால வித்தியாலத்திற்கு உள்வாங்கப்பட்டதோடு, அங்கு அவருக்கு கல்விக்குள்ள உள்ளார்ந்த திறமைகளை மாத்திரமன்றி இரண்டு மொழிகளிலும் சரளமாக பேசும் பேச்சாற்றல் மற்றும் தலைமைத்துத்தை அவர் பாடசாலையின் மாணவர் தலைவர் வரை கொண்டு சென்றது. ஆனால் இந்த கால கட்டத்தில் க.பொ.த உயர் தர பரீட்சைக்கு முகம் கொடுக்க ஆயத்தமாகிய நிலையில் இருந்த அவர் ஒரு போதும் நினைக்காத ஒரு சேகமான விதிக்கு முகம் கொடுக்க நேர்ந்தது. அது ஒரு போதும் நினைக்காத மனதை உலுக்கும் ஒரு சம்பவம் மாத்திரமல்லாது, கல்வியின் எதிர்கால எதிர்பார்ப்பை மாற்றம் செய்த திமுத்துவின் திருப்பு முனையாகும்.
இந்த காலம் தான் திமுத்துவின் வாழ்க்கை ஒரு இருண்ட காலகட்டம்.
2004 ஆண்டு, இந்து சமுத்திரத்தில் சுனாமி அனர்த்தம் இலங்கையின் கிழக்கு மற்றும் தெற்கு கடற்கரையை மிக அதிகளவில் பாதிப்பிற்குள்ளானது. திமுத்துவின் அன்பான உலகத்தை ஒரு நொடியில் அழிக்கும் அளவிற்கு இந்த அனர்த்தம் நெஞ்சை பதர வைத்துவிட்டது. அவருடைய அன்பு தாய் மற்றும் அவரோடு திமுத்துவின் சகோதரியும் ஹம்பந்தோட்டை நகரத்தில்; சுனாமி அலைக்கு அடித்துச் செல்லப்பட்டது அவருடைய உடலையாவது திமுத்து மற்றும் அவருடைய தந்தைக்கும் மீண்டும் கிடைக்கப்படாத வகையில். மனதை உழுக்கும் அந்த கவலையை வார்த்தையால் விபரிக்க முடியாது. அந்த நாள் தனது வாழ்க்கையில் திமுத்து அழுதது வேறு நாள் இல்லை. தனது இதயத்தேடு ஒன்றியிருந்த அவருடைய தாய் மற்றும் சகோதரியை மீண்டும் காண முடியாத அளவு இழக்கப்பட்டது அவருக்கு பாரிய அதிர்ச்சிக்கு உட்படுத்தியது. ஆனால் அந்த சந்தர்ப்பத்தில் அவர் எழுந்து நிற்க அவருக்கு தைரியம் கொடுத்தது தாய் உயிருடன் வாழும் காலத்தில் அவருக்கு கற்றுக் கொடுத்தது என்னவெனில் “இந்த சமூகத்திற்கு சேவை செய்யும் சமூகத்திற்கு தேவைப்படும் மற்றும் சிறந்த மனிதனாக வேண்டும்” என்ற அறிவுரையை ஞாபகத்தில் கொண்டு தான். அவர் தைரியமாக எழுந்தது தனது கல்வி பயணித்திற்காக வேண்டி. இறந்த தாயின் எதிர்ப்பார்ப்பை பூர்த்தி செய்வதற்காக.
அவருடைய தந்தை உட்பட நிறைய பேர் அவருடைய கல்வி பயணத்தை அதைரியப்படுத்தி பல்வேறு தடைகளை விதித்தாலும், “இந்த சமூகத்திற்கு சேவை செய்யும் சமூகத்திற்கு தேவைப்படும் மற்றும் சிறந்த மனிதனாக வேண்டும்” என்ற தனது தாயின் அறிவுரையை ஏற்று தையரியமடைந்த திமுத்து தடைகளுக்கு மத்தியில் அவர் தனது நல்ல பயணத்தை அசைக்க முடியாத உறுதியுடன் தொடரந்தார்.
அந்த உறுதிப்பாடு எவ்வாறென்றால் அவர் உயர் தர பரீட்சையில் சித்தியடைந்து ருஹூணு பல்கலைக்கழகத்தின் மீன்வளம் மற்றும் கடல் சார் அறிவியல் மற்றும் தொழிநுட்ப பீடத்திற்கு தெரிவு செய்யப்பட்டது இந்த அனர்த்தத்தின் கண்ணீரை துடைத்து முடிப்பதற்கு முன்பே. அந்தளவு அவருடைய திறமை மற்றும் உறுதிப்பாடு சக்தி வாய்ந்ததாக இருந்தது. தான் உயர் தர கல்விக்காக மீன்வளம் மற்றும் கடல் சார் அறிவியல் மற்றும் தொழிநுட்ப பீடத்திற்கு உள்வாங்கிய அவர் அவருடைய இயற்கையான தலைமைத்துவ குணாம்சங்களை வெளிக் கொணர்ந்து பீடத்தின் முதல் மாணவர் சங்கத்தின் தலைவராக தெரிவு செய்யப்பட்டதோடு, மீன்வளம் மற்றும் கடல் சார் அறிவியல் மற்றும் தொழிநுட்ப பீடத்தின் முதல் மாணவ அங்கத்தவராக நியமிக்கப்பட்டார். தடைகளுக்கு எல்லாம் தடையாக மற்றும் அவைகளை உடைத்து எரிந்து வந்த பயணத்தில் தடைகளை அவர் கை விடவில்லை. அவருடைய தந்தை இரண்டாவது திருமணத்தை முடித்துக் கொண்டு திமுத்து சிறிய காலத்திலிருந்தே தாய்தந்தை பாசத்தை பெற்று வாழ்ந்து வந்த வீட்டிலிருந்து விரட்டியது “ நீ எனது மகன் இல்லை. எங்கள் இருவருக்கும் இந்த வீட்டில் இருக்க முடியாது. எனக்கு எனது வாழ்க்கையை வாழ விடு” என அவருடைய தந்தை இதயமே இல்லாத தந்தையாக அவருக்கு ஏசிக் கொண்டே. பரம்பரையாக தனக்குரிய சொத்தை அவருடைய சித்திக்கு சாதுர்யமாக கைபற்றும் வேலை இவ்வாறு ஆரம்பிக்கப்பட்டது.
தனது தாயின் நம்பிக்கையை நிறை வேற்ற கல்வியின் பக்கமே திரும்பியிருந்த திமுத்து அந்த நிலையை பற்றி நினைத்துக் கூட பார்க்கவில்லை. போவதற்கும் இடமின்றி, கவலையை கூறுவதற்கு கூட யாருமின்றி, திமுத்து பல்கலைக்கழக கல்வியை கற்றது மிகத் துன்பத்திற்கு வறுமைக்கும் மத்தியில். யாருமில்லாத, பசியுடன் போராடிய அவருக்கு சமூகத்திலிந்து கிடைத்ததெல்லாம் நிராகரிப்பு தான். ஆனாலும் அவ்வாறான தடைகளுக்கு மத்தியில் அவருடைய உறுதிப்பாடு வலுப் பெற்றது. நாளாந்தம் ஏற்படுகின்ற நிராகரிப்பு மற்றும் துன்பத்துடன் போராடுதலுக்கு மத்தியில் இவ்வாறான கொடூர சமூகத்தை மாற்றி மனித நேயம் நிறைந்த சமூகமாக கட்டியெழுப்ப அவருடைய உறுதிப்பாடு அவரை மாக்சிசவாத அரசியலுக்கு இட்டுச் சென்றது. பல்கலைக்கழகம் மற்றும் தேசிய மாணவர் போராட்டங்களில் அவர் முன்னிலையில் இருந்தார். இறுதியில் அவருடைய இந்த மாணவ அரசியல் செயற்பாடுகள் காணரத்தினால் மிகவும் சதி செய்யப்பட்ட ஒன்றாக அவருடைய இறுதி பரீட்சை பெறுபேறுகள் தற்காலிகமாக இடை நிறுத்தப்பட்டது. தடைகளுக்கெல்லாம் தடையாக அவர் வந்த பயணம் எதிர்காலத்திலும் தடையாக மேலும் தொடர்ந்து கொண்டே வந்தாலும் அதனை அவர் கை விடவில்லை. இந்த சம்பவம் இறுதியில் அவருடைய முழு உலகத்தையும் மேலும் இருளாக மாற்றியது. பல்கலைக்கழகத்தில் தனது காதலியும் அவரை விட்டு சென்றதோடு, அவளுடைய பெற்றோர் திமுத்துவிற்கு எதிராக வந்தது மேற்படி பிரச்சினைகளுக்கு மத்தியில் அவரை தனிமை படுத்தி மற்றும் முழுமையாக விழச் செய்து. ஆனால் அவர் தனது உறுதிப்பாட்டை கைவிட்டு விட்டு உன்னத நோக்கத்தை காட்டிக் கொடுக்காத உறுதி கொண்ட ஒரு வலுவான மனிதர் ஆனார்.
இவ்வாறான உறுதிப்பாட்டை மற்றும் தைரியமான பயணத்தை மேற்கொண்ட இந்த மனிதர் நாள் தோறும் கீழே விழச் சென்றார். “நான் இந்த உலகத்தில் ஏன் பிறந்தேன், எனது பெற்றோர் என்னை போன்ற ஒருவனை பெற்றெடுத்தது ஏன்? என்ற கேள்வியை கேட்டுக் கொள்ளும் வகையில் இந்த நிலையில் அவர் விழுந்தார். அவர் ஒரு கேடு கெட்டவன் நிலைக்கு உட்பட்டார். நாளுக்கு நாள் அதிகரிக்கின்ற இந்த பிரச்சினை மற்றும் தனிமையின் முன்னால் விழுந்து கிடக்கும் மனிதனாக வயிற்றுப் பசிக்கு மற்றும் நிராகரிப்பிற்கு மத்தியில் போராடி அவர் அதிக குடி போதைக்கு அடிமையாகியிருந்ததோடு, நாளுக்கு நாள் மது அருந்துதல் அதிகரித்ததது.
இந்த நிலையில் ஒரு நாள் உதித்தது. நாள் வேலையை முடித்து விட்டு தனது சேவையாளனுடன் வழக்கம் போல் தான் தங்கியிருக்கும் தோட்ட பங்கலாவின் முன் அறையில் மது அருந்துவதற்கு வழக்கம் போல் உட்கார்ந்தார். சில நிமிடம் கழிவதோடு அவர்களிருவருக்கும் ஏதோவொரு சத்தம் அடுத்த பக்கமிருந்த வீட்டிலிருந்து வருவது கேட்டது. அந்த இடத்திற்கு சென்ற திமுத்துவிற்கு இன்னுமொரு மனிதன் மது அருந்திக் கொண்டு இருந்து “எனக்கு இனிமேல் சாராயம் வேண்டாம்” என கூறிக் கொண்டு தொண்டைக்குள் விரலை விட்டு அவன் குடித்த சாராயத்தை வாந்தி எடுத்துக் கொண்டிருந்த காட்சியை காணக்கூடியதாக இருந்தது. அதன் பின் அந்த வீட்டிற்குள் சென்ற திமுத்துவிற்கு காணக்கூடியதாக இருந்த இன்னொரு காட்சி தனது மகனுக்கு “மதுவை வெறுக்க செய்ய ” தேவனிடத்தில் பிரார்தனை செய்யும் அவனுடைய தந்தை. இதனை திமுத்துவால் நம்ப முடியாத காட்சியாக இருந்தது.
அடுத்த நாள் உதித்தது. முதல் நாள் இரவு நடந்த சம்பவத்தை இன்னும் அவரால் நம்ப முடியவில்லை. அதற் பெறுபேறாக இவ்வளவு நாளும் நிறைவேறாமல் இருந்த பல்வேறு பிரச்சினைகளை கட்டிக் கொண்டு மதுவிற்கு அடிமையாகி இருந்த திமுத்து தலுவத்த என்ற மனிதன், இறுதியில் சென்றடைந்தது மாத்தலை லங்கா திருச் சபை ஆலயத்திற்கு. அங்கு எல்லோராலும் நிராகரிக்கப்பட்ட திமுது தலுவத்த என்கின்ற இந்த பெறுமதி மிக்க மனிதர் போதகர் துக்ஷார ரத்னாயக்க மற்றும் அவருடைய மனைவி சகோதரி ருக்மனீ அவர்களினால் அன்பாக கட்டியணைக்கப்பட்டது சமூகத்தில் மற்ற மனிதர்கள் அவரை பார்த்த முறையில் அல்ல, தனது பிள்ளைக்கு போல் அன்பு செலுத்தினர். நீண்ட பேச்சு வார்த்தைக்குப் பின் போதகர் துக்ஷார ரத்னாயக்க அவர்கள் அவருக்கு ஒரு போதனையை கொடுத்தார். அது “யாரும் உனக்கு என்ன செய்தாலும் இயேசு நாதர் உங்களுக்கு அன்பு செலுத்துகின்றார். மனிதர்கள் யாருக்கும் உன்னை வேண்டாம் என்றாலும் தேவனுக்கு உன்னை தேவை. அதனால் மகனே முதலில் தந்தைக்கு மன்னிப்பு கொடுங்கள். உங்களுக்கு தவறு செய்த எல்லோருக்கு மன்னிப்பு வழங்குங்கள் மகனே” என. முதல் முதலாக தேவனின் அன்பை பார்க்க நேர்ந்தது. அவருக்கு தேவனை சந்தித்தத தருணமாகியது.
கடவுளின் அன்பானது அவருடைய இந்த பல ஆண்டு காலமாக இருந்த அடிமையிலிருந்து அவரை விடுவிக்க முடிந்ததோடு நிராகரிப்பு மற்றும் துன்பத்தால் நிறைந்திருந்த அவருடைய மனதை நாளாந்தம் ஒரு நிலைப்படுத்தியது. கடவுள் அவருக்கு ஒரு புது வாழ்ககையை வழங்கி அவரை தூக்கி விட்டதோடு அவருடைய வாழ்க்கையை முழுமையாக கடவுளுக்காக அர்ப்பணித்தார்.
அவர் சிறியவனைப் புழுதியிலிருந்து தூக்கிவிடுகிறார்; எளியவனைக் குப்பையிலிருந்து உயர்த்துகிறார். அவனைப் பிரபுக்களோடும்இ தமது ஜனத்தின் அதிபதிகளோடும் உட்காரப்பண்ணுகிறார்.
சங்கீதம் 113:7-8
இவ்வாறு அவர் மூன்று வருடமாக இடை நிறுத்தப்பட்டிருந்த பழ்கலைக்கழக பட்டப்படிப்பை மீண்டும் அவருக்கு ஒரு அற்புதமாக கிடைத்தது. அது மாத்திரமன்றி உலக ஏற்றுக்கொண்ட சர்வதேச அரச சார்பற்ற அமைப்பொன்றில் சேவை செய்ய சந்தர்ப்பம் கிடைத்தது. கல்வி பயணத்தை அத்துடன் நிறுத்தாமல் அவர் இலங்கை தேவ சபை பைபிள் கல்லூரியில் கிறிஸ்தவ சேவை பற்றிய முதுமாணி பட்டத்தையும், இலங்கை பைபிள் வித்தியாலயத்தின் அமைப்பு தலைமைத்துவம் பற்றிய முதுமாணி பட்டத்தையும், இந்திய பழ்கலைக்கழகத்தில் இறையியல் பற்றிய முதுகலை பட்டத்தையும் மேற்கொண்டு அதனை முழுமை படுத்தியுள்ளார். அதிலும் நிற்காமல் அவர் தற்போது நீர் முகாமைத்துவம் பற்றிய யாழ்ப்பாண பழ்கலைக்கழகத்தில் உயர் கல்வியை பயின்று வருகின்றார்.
அதிலும் நிறுத்தாமல் இன்றைய தினம் அவர் கடவுளுக்கு அடிபணிந்த அன்பான யுவதியுடன் தனது திருமண வாழ்க்கையில் இணைந்துள்ளதோடு கடவுள் அவர்களுக்ளு அன்பான ஒரு மகனை பரிசாக வழங்கியுள்ளார்.
பயங்கரமான குழியிலும் உளையான சேற்றிலுமிருந்து என்னைத் தூக்கியெடுத்துஇ என் கால்களைக் கன்மலையின்மேல் நிறுத்திஇ என் அடிகளை உறுதிப்படுத்திஇ
சங்கீதம் 40:2
இதனோடு நிற்காத கடவுளின் திமுத்து தலுவத்தயன் இன்னும் உயர்ந்து புதிய பயணத்தை இட்டுச் சென்றது. அவர் இன்று ஒரு தெய்வ போதகர். தலைமை மதகுறு. “தனக்கு முதல் சேவை” என்ற உறையை பாதுகாத்த ரொட்டரி சமூகத்தின் செயற்பாட்டாளர் என்பதோடு, மேல்நாட்டு ரோட்டரி சமூகத்தின் முன்னாள் தலைவராகவும் இருந்தார். அது மாத்திரமல்லாது அவருடைய சேவை இன்று தேசிய ரீதி வரை சென்றுள்ளதோடு அன்று ஒரு தூசியாக நிாகரிக்கப்பட்ட அவர் இன்று தேசிய மட்டத்தில் கீர்த்தியும் புகலும் பெற்ற ஒரு நபர்.
அன்று எல்லோராலும் ஒதுக்கப்பட்ட அவர் இன்று தேசிய மற்றும் சர்வதேசத்திலும் பல பேருக்கு ஆசிர்வாதமாக தேவனால் அவரை உயர்த்தியுள்ளது. பேதகராத அவருடைய கிறஸ்தவ சேவைக்கு மேலதிகமாக கிறிஸ்தவர்களுடைய உரிமைக்காக தேசிய ரீதியில் தலையிடும் ஒருவர். கிறிஸ்தவர்களுடைய உரிமை பற்றிய பெரிய பிரித்தானிய அரசு, மனித உரிமைகள் ஆணைக்குழு போன்ற நிறுவனங்களுடன் கலந்துரையாடக் கூடிய அளவிற்கு அவர் இன்று உயர்நதுள்ளார். இன்னும் அவர் மனித உரிமைகள் செயற்பாட்டாளராக மனித உரிமைகள் பாதுகாக்கும் அமைப்பின் நிறைவேற்று பணிப்பாளராகவும் மனித உரிமைகள் மற்றும் கிறிஸ்தவர்களின் உரிமைகள் பற்றிய நியாயத்தை, சாதாரண தன்மையை மற்றும் அபிமானம் மிக்க சமூகத்தை கட்டியெழுப்புவதற்கு அர்ப்பணிப்பவர். அத்தோடு பலஸ்தீன நெருக்கடி பற்றி தூதுவர்கள் மற்றும் சர்வதேச அமைப்புடன் அவர்களுடைய உரிமைக்காக குரல் கொடுக்கும் ஒருவர்.
இன்னும் அவர் அபிவிருத்தி செயற்றிட்ட கணிப்பீடுகள் மற்றும் ஒழுங்கு முறை பற்றிய நிபுணர், ஒரு புள்ளிவிபரவியல் நிபுணர், நீர் முகாமைத்துவம் பற்றிய உலகம் ஏற்றுக் கொண்ட நிபுணர், சர்வதேச ரோட்டரி சமூகத்தின் நீர் மற்றும் தூய்மைபடுத்தும் அபிவிருத்தி செயற்றிட்டம் பற்றிய தொழிநுட்ப ஆலோசகர்.
சீயோனிலே துயரப்பட்டவர்களைச் சீர்ப்படுத்தவும் அவர்களுக்குச் சாம்பலுக்குப் பதிலாகச் சிங்காரத்தையும்இ துயரத்துக்குப் பதிலாக ஆனந்த தைலத்தையும்இ ஒடுங்கின ஆவிக்குப் பதிலாகத் துதியின் உடையையும் கொடுக்கவும்இ அவர் என்னை அனுப்பினார்; அவர்கள் கர்த்தர் தம்முடைய மகிமைக்கென்று நாட்டின நீதியின் விருட்சங்களென்னப்படுவார்கள்.
ஏசாயா 61:3
இவ்வாறு தேவனால் குப்பைலிருந்து எழுப்பி தூசியிலிருந்து தூக்கி நிறுத்திய அவர் இன்று உலகில் ஆதரவற்றவர்களுக்கு நம்பிக்கை வழங்கும் தேவனின் உயிருள்ள சாட்சி.
Please 𝗙𝗢𝗟𝗟𝗢𝗪 𝗨𝗦 𝗢𝗡
🔴 No 1 News Provider in Sri Lanka
🔴advertising Watsup massage +94750119199
🔴 Follow us on Website 👉
asianewsplusone.com
sfmnewslk.com
🔴 Subscribe to us on YouTube 👉
https://youtube.com/@sfmnewshafaan?si=g18eWYJmDCLNim-E
🔴 Like us (Asia news plus one)on Facebook 👉
https://www.facebook.com/share/12CEzyDbHWc/?mibextid=wwXIfr
🔴 Like us (Sfm news)on Facebook
https://www.facebook.com/share/1JDTfWjbvH/?mibextid=wwXIfr
🔴Follow us
(Sfm news )
whatsapp group
chat.whatsapp.com/Knsroge4upyJzBjJLvNMQS
Open this link to join my WhatsApp Group: https://chat.whatsapp.com/Knsroge4upyJzBjJLvNMQS
